Albumina w DZM

KOD OFERTY

KOD ICD

GRUPA BADAŃ

296

I09

BADANIA Z MOCZU

Wysiłek i stres

Unikać intesnywnego wysiłku

Albumina w DZM. Pomiar albuminy w dobowej zbiórce moczu w celu określenia albuminurii,  wykonywany jako badanie przesiewowe w kierunku niewydolności nerek m.in. u chorych na nadciśnienie i cukrzycę.
Ilość albuminy w moczu, albuminuria, jest wskaźnikiem wydolności nerek. Pomiar ilości albuminy traktowany jest jako badanie przesiewowe w kierunku niewydolności nerek u chorych na choroby przewlekłe: nadciśnienie i cukrzycę typu I i II wiążących się z ryzykiem niewydolności nerek. Prawidłowa ilość albuminy w moczu (normoalbuminuria), określana na podstawie ilościowego pomiaru stężenia albuminy w próbce moczu z dobowej zbiórki, wyrażona ilością wydalonej albuminy – AER (ang. albumin excretion rate) wynosi < 30 mg/24 h, co odpowiada wydalaniu albuminy z prędkością < 20 µg/min. lub wskaźnikowi  albumina/kreatynina, ACR (ang. albumin/creatinine ratio)  <30 mg/g kreatyniny.  Mikroalbuminurią nazywany jest stan, w którym umiarkowanie podniesionym stężeniom albuminy w moczu nie towarzyszą widoczne objawy nefropatii. Mikroalbuminurię charakteryzuje AER w zakresie 30-300 mg/24h, wydalanie albuminy z prędkością 20 – 200 µg/min. i ACR 30-300 mg/g kreatyniny. Mikroalbuminuria jest wczesnym wskaźnikiem niewydolności nerek, poprzedzającym o nawet kilka lat objawy kliniczne uszkodzenia nerek. U chorych na cukrzycę i nadciśnienie obecność mikroalbuminurii jest czynnikiem ryzyka rozwoju chorób układu sercowo-naczyniowego. Wskazuje się również na ryzyko rozwoju chorób sercowo-naczyniowych u osób bez cukrzycy i nadciśnienia. Wzrost mikroalbuminurii podczas pierwszych 48 godzin po przyjęciu do oddziału intensywnej opieki wskazuje na zwiększone ryzyko ostrej niewydolności oddechowej, zespołu niewydolności wielonarządowej i zejścia śmiertelnego. W przypadku pomiarów albuminy w  pojedynczej próbce (porannego moczu), wykazanie mikroalbuminurii wymaga wykrycia zwiększonego wydalania albuminy przynajmniej w dwóch z trzech próbek moczu, po wykluczeniu zakażeń, ostrych kryzysów metabolicznych i proteinurii. U chorych na cukrzycę, monitorowanych w kierunku mikroalbuminurii, należy rozważyć obecność innych stanów mogących zwiększyć wydalanie albuminy z moczem, takich, jak: choroby nerek niezwiązane z cukrzycą, zanieczyszczenie moczu krwią menstruacyjną lub wydzieliną pochwową, niekontrolowane nadciśnienie, zakażenie dróg moczowych, niekontrolowana cukrzyca, współistniejące choroby, ciężki wysiłek fizyczny.
Przed badaniem unikać intensywnego wysiłku fizycznego.  Nie wykonywać badania w trakcie zakażenia dróg moczowych.

Inne badania z tej kategorii

Glukoza i ketony w moczu, jakościowo

Glukoza i ketony w moczu, jakościowo. Badanie przydatne w diagnostyce i monitorowaniu  cukrzycy...

Sprawdź szczegóły

Sód i potas w moczu

Sód i potas w przypadkowej próbce moczu.  Oznaczenie stosowane w diagnostyce zabu...

Sprawdź szczegóły

a1-mikroglobulina w moczu

a1-mikroglobulina w moczu
Kod ofertowy: 3719
Kod ICD: --

Sprawdź szczegóły

Glukoza w DZM

Glukoza w DZM, badanie wykonywane w diagnostyce cukrzycy i nieprawidłowości funkcjonowania nerek.

Sprawdź szczegóły

Kreatynina w DZM

Kreatynina w dobowej zbiórce moczu (DZM),  oznaczenie stosowane w określaniu przesączani...

Sprawdź szczegóły

Magnez w DZM

Magnez w dobowej zbiórce moczu (DZM), oznaczanie pomocne w diagnostyce przyczyn niedobor&oacu...

Sprawdź szczegóły

Wapń w DZM

Wapń w dobowej zbiórce moczu (DZM), test stosowany u chorych na hiperkalcemię i kamicę nerkow...

Sprawdź szczegóły

Wapń w moczu

Wapń w przypadkowej próbce moczu. Test stosowany we wstępnej diagnostyce  hiperkalcemi i...

Sprawdź szczegóły

Chlorki w DZM

Chlorki w dobowej zbiórce moczu (DZM). Oznaczenie pomocne w badaniu równowagi  el...

Sprawdź szczegóły

Schistosoma haemobiotium w moczu

Schistosoma haemobiotium w moczu. Badanie przydatne w diagnostyce schistosomozy moczowej.

Sprawdź szczegóły