D-dimer, ilościowo

KOD OFERTY

KOD ICD

GRUPA BADAŃ

9

G49

BADANIA PODSTAWOWE I BIOCHEMICZNE

Wysiłek i stres

Unikać wysiłku i stresu

D-dimer, ilościowo. Oznaczenie D-dimerów w surowicy,  wykonywane w podejrzeniu nasilenia procesów krzepnięcia i fibrynolizy, przydatne  w diagnostyce zaburzeń krzepnięcia: zakrzepicy żylnej i tętniczej, zatoru płucnego, zespołu rozsianego wykrzepiania  wewnątrznaczyniowego i różnicowaniu hiperfibrynolizy.  
 Oznaczanie stężenia D-dimerów jest wykonywane w podejrzeniu nasilenia procesów krzepnięcia i fibrynolizy. Oznaczanie znajduje zastosowanie w diagnostyce stanów zakrzepowo-zatorowych, a przede wszystkim w diagnostyce zatoru płucnego i zakrzepicy żył głębokich kończyn dolnych. Małe stężenie D-dimerów pozwala z bardzo dużym prawdopodobieństwem wykluczać te stany. W skojarzeniu z oznaczeniem FDP produktów degradacji fibrynogenu i nieusieciowanej fibryny, FDP (ang. fibrin/fibrinogen degradation products),  oznaczenie D-dimerów pozwala na  różnicowanie hiperfibrynolizy pierwotnej  (z wysokim stężeniem FDP) i wtórnej (z obecnością  D-dimerów) oraz na różnicowanie zespołu rozsianego wykrzepiania  wewnątrznaczyniowego, DIC (ang. disseminated intravascular coagulation). W zawale mięśnia sercowego wzrost stężenia D-dimeru jest nieznaczny. D-dimery są fragmentami usieciowanej fibryny, która uległa degradacji w wyniku działania plazminy. W związku z tym wzrost stężenia D-dimeru odpowiada wzmożonej aktywności kaskady krzepnięcia z wytworzeniem usieciowanej fibryny oraz wtórnej aktywacji fibrynolizy. Oznaczanie D-dimerów jest bardziej specyficzne dla fibrynolizy niż oznaczanie FDP. Wytworzenie D-dimerów  wymaga bowiem działania trombiny do aktywacji czynnika XIII dla usieciowania fibryny i degradacji fibryny przez plazminę. Natomiast klasyczne testy, oznaczające fragmenty FDP nie pozwalają na odróżnienie działania plazminy na fibrynogen i fibrynę. Poziom FDP może być podniesiony mimo braku wykrzepiania.    
  Należy unikać nadmiernego wysiłku i stresu.  

Badanie dostępne w pakietach

Inne badania z tej kategorii

Chlorki

  Pomiar stężenia jonów chlorkowych w surowicy krwi jest przydatny w diag...

Sprawdź szczegóły

Osad moczu met. cytometrii przepływowej

Sprawdź szczegóły

Bilirubina wolna (pośrednia)

Bilirubina wolna (niesprzężona, pośrednia).  Ozn...

Sprawdź szczegóły

Potas met. ISE

Sprawdź szczegóły

Kreatynina

Oznaczenie stężenia kreatyniny w surowicy krwi. Kreatynina jest produktem przemian metabolicznych ...

Sprawdź szczegóły

Bilirubina związana (bezpośrednia)

Bilirubina związana (sprzężona, bezpośrednia). Wskazaniem do wykonania badania...

Sprawdź szczegóły

Próby wątrobowe (ALT, AST, ALP, BIL, GGTP)

Próby wątrobowe. Ocena enzymów wątrobowych i bilirubiny. T...

Sprawdź szczegóły

Mukoproteiny

Oznaczenie mukoproteiny w osoczu. Mukoproteiny, MPT (mukoproteidy, seromukoidy, m...

Sprawdź szczegóły

Gazometria podstawowa (pH, pCO2, pO2)

Gazometria (ang. blood gases) i stężenie jonów wodoru pH należą do panelu oznaczeń...

Sprawdź szczegóły