Nowości w ofercie

Newsletter

01 października 2016

Krok milowy w diagnostyce alergii

Stare, dobre, popularne testy skórne  są szeroko dostępne i często stosowane, ale nie zawsze wolno je robić. Przeciwwskazaniem są m.in.: ciąża, choroby skóry i przyjmowanie niektórych leków. Ponadto narażają one pacjenta na kontakt z potencjalnie groźnym alergenem (ryzyko wstrząsu anafilaktycznego!), ich wykonanie związane jest zaś z wieloma nakłuciami skóry. Nowe, bezpieczne badania laboratoryjne Alternatywą dla testów skórnych są testy EUROLINE wykorzystywane w wielu laboratoriach medycznych. Do badania wystarczy próbka krwi. Nie ma konieczności odstawienia leków, można je wykonywać przy chorobach skóry, u osób starszych, kobiet w ciąży i u małych dzieci. Za pomocą jednego badania można określić uczulenie na kilkadziesiąt alergenów. Laboratoria wykonujące testy EUROLINE znajdź na www.alergiczne.info. W tradycyjnych testach EUROLINE wykorzystuje się ekstrakty alergenowe. Ich zastosowanie nie pozwala jednak na wskazanie konkretnych składowych alergenów, na które dany pacjent jest uczulony. Na przykład osoby uczulone na jady owadów często reagują w testach skórnych i serologicznych jednocześnie z jadem pszczoły i osy, dlatego trudno jest ustalić, czy chory wymaga odczulania na jeden czy na oba jady. Równie problematyczna bywa diagnostyka alergii na pyłek brzozy ze względu na często towarzyszące jej reakcje krzyżowe z wieloma alergenami pokarmowymi. Alergologia XXI wieku – profile molekularne DPA-Dx Przełomem okazały się testy EUROLINE DPA-Dx (Defined Partial Allergen Diagnostic), zawierające wyłącznie wyselekcjonowane składniki alergenów (komponenty alergenowe), które są odpowiedzialne za występowanie alergii bądź wskazują na reakcje krzyżowe z innymi alergenami. Dzięki temu można stwierdzić, na które konkretnie białka danego alergenu pacjent jest uczulony, co jest szczególnie ważne przed planowanym odczulaniem, monitorowaniem rozwoju tolerancji czy wprowadzaniem diet eliminacyjnych. Testy molekularne mogą np. wskazać, czy alergia na mleko występuje wyłącznie po spożyciu świeżego, nieprzetworzonego termicznie mleka, czy też dotyczy mleka w każdej postaci. Informacja o alergii na zawartą w jaju kurzym owoalbuminę jest wskazaniem do wyeliminowania z diety surowego lub nieznacznie podgrzanego jajka oraz do zachowania ostrożności podczas szczepień (w Polsce owoalbumina jest składnikiem m.in. szczepionki przeciwko grypie). Molekularna diagnostyka alergii jest już dostępna w całej Polsce. Więcej informacji i laboratoria można znaleźć na stronie www.alergiczne.info. Tekst pochodzi z materiałów informacyjnych firmy Euroimmun Zapraszamy do zapoznania się z naszą ofertą pakietów badań dostępnych w sklepie internetowym. ZOBACZ e-PAKIET ALERGICZNY

03 września 2016

Diagnostyka celiakii w świetle najnowszych rekomendacji

Wywiad z Profesor Bożeną Cukrowską z Pracowni Immunologii w Instytucie „Pomnik – Centrum Zdrowia Dziecka” Pani Profesor, dużo się ostatnio mówi na temat glutenu i związanych z nim dolegliwości. Proszę powiedzieć, czym właściwie jest celiakia? Celiakia to choroba o podłożu autoimmunizacyjnym. Polega ona na tym, że u osób z predyspozycją genetyczną spożywanie glutenu (czyli białka znajdującego się w zbożach) wywołuje nieprawidłową odpowiedź układu immunologicznego. Nie należy mylić celiakii z alergią na gluten, gdyż patomechanizm tych dwóch chorób jest zupełnie inny. W przypadku alergii na gluten diagnostyka opiera się na ocenie swoistych przeciwciał w klasie IgE. W celiakii głównymi czynnikami aktywującymi układ immunologiczny do nieprawidłowej odpowiedzi są geny i gluten. Głównymi, ale nie jedynymi. Wskazuje na to różny wiek zachorowania na celiakię, mimo że w Polsce gluten wprowadzamy do diety niemowląt około 5.-6. miesiąca życia i spożywamy go niemal codziennie. Nie do końca potrafimy odpowiedzieć na pytanie, co powoduje, że zaczynamy chorować dopiero jako osoby dorosłe. Możliwe, że są to np. infekcje wirusowe lub bakteryjne, stosowanie antybiotyków, zmiana diety lub inne czynniki, które powodują tzw. dysbiozę jelitową, czyli zaburzenia składu mikroorganizmów zasiedlających nasze jelita Jakie zatem są objawy celiakii? Celiakia klasyczna rozwija się u dzieci do 2. roku życia po kilku tygodniach od momentu wprowadzenia do diety glutenu. W tej postaci celiakii dominują przewlekłe biegunki, opóźnienie rozwoju fizycznego, niedożywienie, wtórne niedobory, np. żelaza, wapnia. U niektórych dzieci mogą występować zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego, tzw. encefalopatia. Z kolei u starszych dzieci i dorosłych częściej obserwuje się nieklasyczne, atypowe postacie celiakii. Wśród nietypowych objawów związanych z przewodem pokarmowym można wyróżnić ból brzucha, wzdęcia, nudności , a nawet zaparcia. Istnieje też cała grupa objawów niezwiązanych z przewodem pokarmowym, np. przewlekła niedokrwistość, zaburzenia gospodarki wapniowej, które u dorosłych objawiają się osteoporozą i skłonnością do złamań. U niektórych pacjentów mogą występować symptomy charakterystyczne dla zaburzeń neurologiczno-psychiatrycznych, takich jak neuropatie, niektóre formy padaczki, ataksja, męczliwość, zaburzenia koncentracji, zespół ADHD, stany depresyjne, a nawet schizofrenia. U dzieci może występować także opóźnione dojrzewanie płciowe, a u osób dorosłych celiakia może objawiać się m.in. trudnościami w zajściu w ciążę. Znamy również skórną postać celiakii, czyli opryszczkowate zapalenie skóry, inaczej zwane chorobą Duhringa. Ponieważ choroba cechuje się zróżnicowanymi objawami, jej rozpoznanie jest trudne. Skórna postać celiakii może być np. mylona z atopowym zapaleniem skóry. Dosyć częstym błędem diagnostycznym jest też rozpoznanie u osób chorych na celiakię zespołu jelita drażliwego (IBS). Ze względu na nietypowy obraz kliniczny zdarza się, szczególnie w przypadku pacjentów dorosłych, że rozpoznanie celiakii następuje średnio po około 13 latach od pojawienia się pierwszych objawów choroby. Jakie są oficjalne rekomendacje w zakresie celiakii?  Diagnostyka celiakii na przestrzeni lat zmieniała się, a ostatnie rekomendacje Europejskiego Towarzystwa Gastroenterologów, Hepatologów i Żywienia Dzieci (ESPGHAN) opublikowane w 2012 roku podkreślają znaczenie badań serologicznych. Wcześniej podstawą diagnostyki celiakii, tzw. złotym standardem, była ocena zmian histopatologicznych w bioptatach uzyskanych w trakcie endoskopii z jelita cienkiego. Celiakię rozpoznawano, gdy w wycinkach dwunastnicy występował zanik kosmków jelitowych. Nowe rekomendacje ESPGHAN z 2012 roku w przypadku podejrzenia celiakii u dzieci zalecają jako pierwszoplanowe badania swoistych przeciwciał w surowicy krwi. W pierwszej kolejności, niezależnie od wieku, należy wykonać badania na obecność w surowicy przeciwciał skierowanych przeciwko transglutaminazie tkankowej (anty-tTG), gdyż one cechują się najwyższą czułością. W przypadku celiakii badane są przeciwciała anty-tTG w klasie IgA. Ponieważ około 10% chorych z celiakią ma deficyt IgA, jednocześnie należy oznaczyć stężenie całkowitych IgA. Jeśli u chorego stwierdzimy podwyższone stężenie przeciwciał anty-tTG IgA, takiego pacjenta należy skierować do dalszej diagnostyki (wykonanie biopsji i histopatologiczna ocena wycinków). Jeżeli pacjent ma deficyt IgA, należy wykonać badanie w klasie IgG. Do dyspozycji mamy przeciwciała przeciwko deamidowanym peptydom gliadyny i przeciwciała endomysialne (EMA). Czy z rekomendacji ESPGHAN wynika, że u dzieci można rozpoznać celiakię bez wykonywania biopsji jelitowej? Tak, choć nie zawsze. Celiakię bez biopsji można rozpoznać u dzieci, które mają objawy celiakii, w ich surowicy stwierdza się wysokie stężenie przeciwciał anty-tTG w klasie IgA i EMA w klasie IgA oraz mają one haplotyp HLA-DQ2 i/lub HLA-DQ8. Dzieci niespełniające tych warunków muszą być diagnozowane zgodnie z wcześniej obowiązującymi kryteriami, czyli muszą mieć wykonaną biopsję jelita cienkiego, w której stwierdza się charakterystyczne zmiany. A jakie są zalecenia diagnostyczne u dorosłych? Gastroenterolodzy dorośli uważają, że u dorosłych pacjentów należy zawsze wykonać biopsję jelitową i ocenić bioptaty histopatologicznie. W pewnym sensie u dorosłych wykonuje się endoskopię jako badanie przesiewowe, które pozwala wykluczyć również inne choroby. Niemniej jednak, przeciwciała przeciw transglutaminazie tkankowej w klasie IgA, podobnie jak u dzieci, są bardzo charakterystyczne i pomocne w diagnostyce celiakii u dorosłych. Wróćmy jeszcze na chwilę do badań genetycznych. Jakie informacje można z nich uzyskać? Powszechnie sądzi się, że badania genetyczne służą do rozpoznania celiakii. Tymczasem badania te mogą co najwyżej wykluczyć celiakię, a nie potwierdzić. Osoby, u których nie stwierdzono haplotypu HLA-DQ2 lub HLA-DQ8, na 99% nie będą miały celiakii. Jednocześnie należy pamiętać, że krewni osoby chorej, którzy mają haplotyp HLA-DQ2/DQ8, powinni mieć wykonywane przesiewowe badania serologiczne, bo wszyscy członkowie rodziny chorego znajdują się w grupie ryzyka i to właśnie u nich warto wykonać testy genetyczne. W grupie ryzyka oprócz krewnych 1° stopnia chorego na celiakię znajdują się osoby z chorobami, takimi jak: cukrzyca typu 1, zespół Downa, zespół Turnera, autoimmunizacyjne choroby tarczycy i wątroby. Z uwagi na różnorodność objawów większość chorych trafia przede wszystkim do lekarzy POZ. O czym powinien pamiętać lekarz pierwszego kontaktu, podejrzewający u pacjenta celiakię? Lekarze POZ powinni kierować chorych na badania serologiczne, które charakteryzują się bardzo wysoką czułością i swoistością. Ale jeśli pacjent jest na diecie bezglutenowej, musi zacząć spożywać gluten – co najmniej przez 4-6 tygodni. Jest to ważne, gdyż na diecie bezglutenowej normalizuje się stężenie przeciwciał, a zmiany histopatologiczne cofają się. Nie można więc rozpoznać celiakii, jeśli pacjent jest już na diecie bezglutenowej. Druga ważna informacja, którą należy uzyskać, dotyczy leczenia, przede wszystkim immunosupresyjnego. Z kolei choroby przebiegające z gorączką mogą nieswoiście aktywować wyższe stężenie przeciwciał. Podsumowując: pacjent skierowany na badanie przeciwciał w kierunku celiakii nie może mieć gorączki, nie powinien przyjmować leków immunosupresyjnych i powinien być na normalnej diecie.   Rozmawiał: Mateusz Miłosz EUROIMMUN POLSKA Sp. z o.o. www.euroimmun.pl Wywiad pochodzi z blog.euroimmun.pl, wykorzystany za zgodą firmy Euroimmun.

22 czerwca 2016

Selen – cena badania, normy, właściwości i źródła

Selen (Se), należy do niezbędnych pierwiastków śladowych, które powinny być obecne w organizmie człowieka. Najnowsze badania wykazują, że selen powinien znajdować się w organizmie o określonym zakresie stężenia we krwi. Stężenia poniżej i powyżej tego zakresu mogą być szkodliwe. Znajomość poziomu Se w organizmie, obok pomiarów arsenu i cynku, jest istotna, ponieważ stan zdrowia zależy nie tylko od ich ilości, ale także od wzajemnych proporcji. Sprawdź jakie są konsekwencje niedoboru selenu oraz w jaki sposób dostarczamy do organizmu selen. W jakich produktach jest go najwięcej? Selen i jego rola w organizmie Selen bierze udział w licznych procesach metabolicznych komórki. Chroni przed wolnymi rodnikami, uczestniczy w przemianach kwasu askorbinowego oraz jest niezbędny dla prawidłowego funkcjonowania hormonów tarczycy. Selen w prawidłowej ilości zmniejsza ryzyko wystąpienia niektórych chorób nowotworowych i korzystnie wpływa na odporność organizmu. Efekty niedoboru selenu Niedobór Se wiąże się z podwyższonym ryzykiem chorób nowotworowych. Wpływa również na inne problemy zdrowotne: zaburzenia nastroju, niedobory odporności, ryzyko wzrostu zachorowalności na choroby sercowo-naczyniowe. Niedobór selenu wywiera negatywny wpływ na pracę tarczycy. Obniżony poziom selenu obserwuje się m.in. u osób chorych na AIDS, w ostrym zapaleniu trzustki, w chorobach naczyń krwionośnych, w reumatoidalnym zapaleniu stawów, w niewydolności nerek czy u osób cierpiących na depresję. Selen w pożywieniu – gdzie występuje selen? Niektóre produkty żywnościowe zawierają więcej selenu w porównaniu do innych i zapewniają lepszą biodostępność (np. orzechy brazylijskie, nerkowce, borowiki, mleko, soczewica). Do produktów bogatych w selen zalicza się także podroby, ryby i skorupiaki, czosnek oraz suche nasiona roślin strączkowych. Jednakże zawartość Se w naturalnej żywości, w określonym położeniu geograficznym o konkretnych właściwościach geologicznych, jest ściśle związana z jego zawartością w środowisku: głównie w glebie i w wodzie. Warto także pamiętać, że selen znacznie łatwiej przyswaja się z produktów pochodzenia roślinnego, a gorzej np. z niektórych ryb. Selen – normy Według Laboratorium DIAGNOSTYKA Innowacyjna Medycyna, Read-Gene, partnera Diagnostyki S.A. w oznaczaniu selenu we krwi, optimum Se we krwi wynosi: Mężczyźni powyżej 60 roku życia – 110-120 µg/lMężczyźni poniżej 60 roku życia – 75-85 µg/lKobiety bez względu na wiek – 98-108 µg/l Należy dodać, że Read-Gene w Grzepnicy pod Szczecinem jest wiodącym w Polsce, cieszącym się międzynarodowym uznaniem, innowacyjnym, medycznym ośrodkiem naukowo-badawczym, a Diagnostyka stanowi największa w Polsce sieć laboratoriów diagnostyki medycznej. Selen – cena badania Ile musisz wydać, by oznaczyć selen w sieci Diangotyki? Cena badania może różnić się w zależności od konkretnej placówki i miejscowości. Niemniej jednak, przygotuj się, że koszt badania poziomu selenu wynosi około 100 zł. Więcej informacji na temat selenu i oznaczania jego poziomu dowiesz się z ulotki informacyjnej pobierz ulotkę Punkty Pobrań DIAGNOSTYKI, w których wykonasz badanie poziomu selenu: BEŁCHATÓW, ul. 1 Maja 4; BIAŁA PODLASKA, ul. Janowska 76; BIAŁYSTOK, ul. Antoniukowska 11; BIELSKO BIAŁA, ul. Kresowa 3, ul. Broniewskiego 5; BIŁGORAJ, ul. Partyzantów 3a; BLACHOWNIA, ul. Sosnowa 16; BRODNICA, ul. J. Korczaka 2; BRZEZINY, ul. Curie – Skłodowskiej 6; BYDGOSZCZ, ul. Markwarta 4-6; BYTOM, ul. Żeromskiego 7; CIESZYN, ul. Bielska 37; CZĘSTOCHOWA, ul. Mickiewicza 12, ul. Mirowska 15; ul. Bony 1/3, ul. Sułkowskiego 17; DĄBROWA GÓRNICZA, ul. Szpitalna 13, ul. Piłsudskiego 92; EŁK, ul. Gdańska 17; GDAŃSK, ul. Polanki 117, ul. Kołobrzeska 63F; GDYNIA, ul. T. Wendy 7/9; GORZÓW WIELKOPOLSKI, ul. Piłsudskiego 15; GRODZISK MAZOWIECKI, ul. 11 Listopada 3, ul. 11 Listopada 28; GRÓJEC, ul. Kopernika 8A, ul. Piotra Skargi 10; GRYFINO, ul Niepodległości 39; IŁAWA, ul. T. Kościuszki 1; JASTRZĘBIE ZDRÓJ, ul. Wrocławska 20, Al. Jana Pawła II 7; JELENIA GÓRA, ul. Wiejska 11; JĘDRZEJÓW, ul. 3-go Maja 59, Plac Kościuszki 15; KATOWICE, ul. Mikołowska 53a, ul. Markiefki 87; KIELCE, ul. Jagiellońska 74; KOLUSZKI, ul. Przejazd 5; KONIN, ul. W. Polskiego 33; KOŃSKIE, ul. Gimnazjalna 41; KRAKÓW, ul. Życzkowskiego 16; KROSNO ODRZAŃSKIE, ul. Piastów 3; KUTNO, ul. Kościuszki 52; LEGNICA, ul. Biegunowa 2; LUBLIN, ul. Wigilijna 12 /U3; ŁOMŻA, ul. Kazańska 2; ŁÓDŹ, Tuszyńska 19; OLSZTYN, ul. Warszawska 30; OPOLE, ul. Reymonta 8, ul. Wodociągowa 4; OSTROWIEC, os. Słoneczne 11; OŚWIĘCIM, ul. Garbarska 1; PIASECZNO, ul. Ludowa 5; PIASTÓW, ul. Dąbrowskiego 26; POLICE, ul Siedlecka 2; POZNAŃ, ul. Dąbrowskiego 77a ( Budynek Nobel Tower), Al. Solidarności 36; PRUSZKÓW, ul. Bolesława Prusa 10; RADOM, ul. Mickiewicza 6, ul. Chrobrego 30C; RAWA MAZOWIECKA, ul. Warszawska 14; RYKI, ul. Żytnia 23; RZESZÓW, Krakowska 16 (budynek B); SĘDZISZÓW,  ul. Dworcowa 213, os. Na Skarpie 17; SIEDLCE, ul. Poniatowskiego 26; SŁUBICE, ul. Mickiewicza 6, SŁUPSK, ul. Jana Pawła II 1a; SOSNOWIEC, ul. Wawel 15; STARACHOWICE, ul. Murarska 14; STARGARD SZCZECIŃSKI, ul. Wojska Polskiego 27; SZCZECIN, ul. Bohaterów warszawy 17/2, ul. Unii Lubelskiej 1, ul. Starzyńskiego 2, ul Sokołowskiego 11; SZTUM, ul. Reja 12; ŚWIDWIN, ul. Wojska Polskiego 22c; ŚWIEBODZIN, ul. Młyńska 6; TARNOBRZEG, ul. Szpitalna 1; TOMASZÓW MAZOWIECKI, ul. Jana Pawła II 6; TORUŃ, Plac 18 stycznia 4; WAŁBRZYCH, ul. Grodzka 73, WARSZAWA, Al. Prymasa Tysiąclecia 79A, Al. Dwudziestolatków 3, ul. Bukowińska 12, Al. Jana Pawła II 45A, ul. Brazylijska 13, ul. Cegłowska 80, ul. Żegańska 21/23; WŁOSZCZOWA, ul. Żeromskiego 28; WROCŁAW, ul. Opolska 131A, ul. Oławska 14, ul. Grabiszyńśka 105, ul. Warszawska 2; ZAMOŚĆ, ul. Peowiaków 1; ZIELONA GÓRA, ul. Kupiecka 22
  • 5 z 5