Wyszukaj badanie lub pakiet

Skorzystaj z wyszukiwarki lub wybierz interesującą Cię kategorię

Nazwa badania:

Wirus grypy typ A, subtyp A/H1N1/pdm09, typ B – RNA metodą real time RT-PCR

Kod oferty: 428
Kod ICD: --

Badanie nie jest dostępne w sprzedaży online.

Twoja placówka

Krótko o badaniu

Wirus grypy typ A, subtyp A/H1N1/pdm09, typ B - RNA metodą real time PCR.  Diagnostyka molekularna wirusa grypy typu A i B.

Więcej informacji

Grypa jest najpowszechniej występującą chorobą wirusową na świecie, a zapadalność na nią jest bardzo duża bez względu na wiek, płeć czy rasę. Grypę wywołują wirusy z rodziny Orthomyxoviridae. Genom wirusa jest zbudowany z RNA i charakteryzuje się znaczną zmiennością związaną z występowaniem mutacji i reasortacji genetycznej. Bardzo wysoka zmienność budowy wirusa stanowi najważniejsze zagrożenie epidemiologiczne i jest powodem pojawiania się zjawisk epidemii oraz pandemii.
Wirusy grypy są sklasyfikowane w 4 typy: A, B,C i D. W  typie A wyróżniane są  podtypy ze względu na właściwości antygenowe dwóch powierzchniowych białek: hemaglutyniny, H, HA (18 znanych wariantów) i neuraminidazy, N, NA (11 wariantów), odpowiedzialnych za wnikanie do atakowanej komórki (HA) i uwalnianie wirusów potomnych (NA). Oba białka, jako istotne dla rozwoju wirusa, stanowią cel działania  leków antywirusowych. Wirusy A i B są przyczyną ciężkich zachorowań, które mogą osiągać rozmiary epidemii, natomiast typ C powoduje zachorowania o lżejszym przebiegu i nie wywołuje epidemii. Wirus typu D nie infekuje ludzi, a przynajmniej, jak dotąd, nie potwierdzono takiego przypadku. Największe znaczenie epidemiologiczne mają wirusy grypy typu A oraz B, które zwykle w sezonie grypowym wywołują masowe zachorowania osiągające często rozmiary epidemii. Wirus grypy typu A można poddać dalszej klasyfikacji na subtypy w zależności od rodzaju pewnych białek budujących otoczkę wirusową.
Wśród wirusów grypy B nie wyróżnia się subtypów, lecz klasyfikuje się je na linie oraz szczepy. Krążące obecnie wirusy grypy B należą do jednej z dwóch linii: B/Yamagata lub B/Victoria.
Wirus grypy A/H1N1/pdm09 spowodował wystąpienie pandemii w latach 2009/2010, pierwszej od ponad 40 lat i wywołał szereg zachorowań na całym świecie, wśród których było wiele przypadków śmiertelnych. Obecnie wirus A/H1N1/pdm09 należy do puli wirusów tzw. grypy sezonowej i nie wykazuje nietypowego rozprzestrzeniania. Na ogół zachorowania na grypę nasilają się w okresie od później jesieni do wczesnej wiosny. Podczas bezpośredniego kontaktu z osobą zarażoną, wirus przenoszony jest poprzez wdychanie mikroskopijnych kropelek wydzielin z dróg oddechowych (tzw. drogą kropelkową). Osoba zakażona jest w stanie infekować kolejne osoby nawet na jeden dzień przed wystąpieniem pierwszych objawów. Zachorowanie na grypę zazwyczaj manifestuje się dreszczami, wysoką gorączką, bólem głowy i mięśni, bólami kostno-stawowymi, ogólnym rozbiciem i poczuciem zmęczenia. Czasami objawy są bardzo nasilone i choroba wymaga leczenia szpitalnego, a w niektórych przypadkach może być nawet śmiertelna. Szczególnie niebezpieczne są powikłania pogrypowe (m.in. zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie ucha środkowego oraz zaostrzenie wcześniej istniejących chorób np. chorób układu krążenia lub układu oddechowego). Duże niebezpieczeństwo dotyczy zachorowań dzieci, osób starszych oraz osób o osłabionej odporności. Badanie oparte jest na metodzie łańcuchowej reakcji polimerazy w czasie rzeczywistym (Real-time PCR). Jako matryca używany jest RNA izolowany z wymazu pobranego z górnych dróg oddechowych badanego (wymaz z nosa, gardła lub nosogardła, migdałków, języczka, nozdrzy lub popłuczyny/aspirat.