Wyszukaj badanie lub pakiet

Skorzystaj z wyszukiwarki lub wybierz interesującą Cię kategorię

Nazwa badania:

Infekcje układu oddechowego, panel wirusów (SARS-CoV-2, grypa typ A, B, paragrypa, RSV, adenowirus, rhinovirus, metapneumowirus), met. Real Time PCR, jakościowo

Kod oferty: 5356
Kod ICD:
Kategoria badań: INFEKCJE, KORONAWIRUS SARS-CoV-2

Badanie nie jest dostępne w sprzedaży online.

Twoja placówka

Krótko o badaniu

Infekcje układu oddechowego, panel wirusowy (SARS-CoV-2, grypa typ A, B, paragrypa, RSV, adenowirus, rhinovirus, metapneumowirus), met. Real Time PCR, jakościowo. Diagnostyka różnicowa wirusów (Influenza virus A i B; Metapneumovirus; RSV: A i B; Parainfluenza virus: 1/2/3/4; Adenovirus: A/B/C/D/E; Rhinovirus:  A/B/C; SARS-CoV-2) atakujących górne i dolne drogi oddechowe. Identyfikacja wirusowego RNA w wymazach z górnych dróg oddechowych.

Więcej informacji

Diagnostyka różnicowa zakażeń wirusowych atakujących górne i dolne drogi oddechowe przez identyfikację wirusowego RNA w wymazach z górnych dróg oddechowych, metodą łańcuchowej reakcji polimerazy w czasie rzeczywistym (Real-time RT-PCR). Identyfikowane w teście wirusy przenoszone są głównie przez bezpośredni kontakt z osobą zakażoną. Patogeny rozprzestrzeniają się na inne osoby w kropelkach tworzonych podczas kaszlu, kichania, mówienia lub w mikroaerozolu. Osoba zakażona infekuje kolejne osoby w przebiegu zakażenia bezobjawowego, w niektórych przypadkach przed wystąpieniem objawów. Możliwe jest zakażanie przez kontakt z zanieczyszczonymi przedmiotami lub poprzez ręce. Wszystkie uwzględnione w teście wirusy atakują górne i dolne drogi oddechowe, powodując wiele podobnych objawów, jak: gorączka, kaszel, osłabienie, bóle mięśni, niekiedy problemy z oddychaniem. Nasilenie objawów jest różne w zależności od patogenu, odporności zakażonego, wieku i predyspozycji oraz obecności chorób i infekcji współistniejących. Badanie wykonywane jest w materiale z wymazu pobieranego dedykowanym zestawem. Istnieją 4 typy wirusa grypy: A, B, C oraz D. Wirusy A i B są przyczyną ciężkich zachorowań, które mogą osiągać zasięg pandemiczny, natomiast typ C powoduje zachorowania o lżejszym przebiegu i występowaniu endemicznym. Największe zagrożenie epidemiczne powodują wirusy grypy typu A i B, występujące sezonowo, powodując epidemie i pandemie. Wirus grypy typu A (influenza A virus, IVA) można poddać dalszej klasyfikacji na subtypy w zależności od rodzaju białek (neuraminidazy, N i hemaglutyniny, H) budujących otoczkę wirusową. Wśród wirusów grypy B (influenza B virus, IVB) nie wyróżnia się subtypów, lecz klasyfikuje jako linie i szczepy. Objawy związane z zakażeniem wirusem grypy mogą obejmować gorączkę, zmęczenie, bóle ciała, bóle gardła, wymioty i biegunkę (głownie u dzieci), czasami objawy są bardzo nasilone i choroba wymaga leczenia szpitalnego, a w niektórych przypadkach nawet może być śmiertelna. Szczególnie niebezpieczne są powikłania pogrypowe (m.in. zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie ucha środkowego oraz zaostrzenie wcześniej istniejących chorób np. chorób układu krążenia lub układu oddechowego).
Ludzki metapneumowirus, MPV (ang. human metapneumovirus) jest patogenem układu oddechowego o zasięgu globalnym, zidentyfikowanym w 2001 roku, lecz zakażającym co najmniej od połowy lat 50. XX w.  Infekcja MPV klinicznie przypomina infekcję powodowaną  przez RSV. Jest paramyksowirusem, spokrewnionym z ptasim metapneumowirusem typu C. Z RSV należy do podrodziny Pneumovirinae. Wyróżnia się 2 grupy MPV (A i B), każda z 2 podgrupami (A1, A2, B1 i B2), jednak objawy wywoływane przez te podgrupy są podobne. Częstość zakażeń MPV jest sezonowa, w klimacie umiarkowanym szczyt zakażeń przypada na okres luty-kwiecień, nieco później niż szczyt zakażeń RSV. Częstość występowania w populacji jest na ogół niższa niż RSV, lecz podobna do innych wirusów układu oddechowego: wirusa grypy i wirusa paragrypy typu 1-3 (PIV). Możliwe jest współistnienie infekcji MPV z rinowirusem, RSV, PIV i adenowirusem, które nie są cięższe klinicznie niż zakażenie samym MPV. Odsetek populacji dorosłej i dzieci powyżej 5. roku  seropozytywnych w stosunku do MPV wynosi 100%. U zdrowych młodych dorosłych może wystąpić serokonwersja MPV bez choroby klinicznej. MPV jest częstą przyczyną wirusowych infekcji dróg oddechowych u osób starszych, z częstością hospitalizacji podobną do grypy i RSV; pozaszpitalnego zapalenia płuc i zaostrzeń przewlekłej obturacyjnej choroby płuc u dorosłych. Ludzki syncytialny wirus nabłonka oddechowego, RSV, hRSV (ang. human respiratory syncytial viruses), jest przyczyną ciężkich zakażeń dolnych dróg oddechowych szczególnie u dzieci, chorych z obniżoną odpornością i w podeszłym wieku. hRSV jest wirusem otoczkowym, z jednoniciowym RNA, należącym do rodzaju Orthopneumovirus rodziny Pneumoviridae. Wyróżnia się dwa podtypy RSV A i B. Objawy związane z zakażeniem RSV mogą obejmować gorączkę, katar, kaszel, świsty oddechowe oraz duszności. Przenoszenie wirusów grypy i RSV następuje głównie przez bezpośredni kontakt z osobą zakażoną. Patogeny rozprzestrzeniają się na inne osoby w kropelkach tworzonych podczas kaszlu, kichania lub mówienia lub w postaci mikroaerozolu. Osoba zakażona jest w stanie infekować kolejne osoby nawet na jeden dzień przed wystąpieniem pierwszych objawów.
Lidzkie wirusy paragrypy hPIV (ang. human parainfluenza viruses,) stanowią jeden z głównych czynników wywołujących zakażenia dróg oddechowych, szczególnie u dzieci do lat 5. U dzieci, pierwotne zakażenia hPIV stanowią przyczynę poważnych schorzeń, natomiast reinfekcje powtarzające w ciągu całego życia ograniczone są do zakażeń górnych dróg oddechowych. Genetycznie i antygenowo PIV podzielone są na pięć typów: PIV-1, PIV-2, PIV-3 i PIV-4a i PIV4b. PIV są przyczyną pozaszpitalnego zapalenia płuc u zdrowych osób, zakażając osoby w każdym wieku. Większość chorych na PIV leczona jest ambulatoryjnie. Wśród osób z obniżoną odpornością PIV, zwłaszcza typu 3, wiąże się z poważnymi następstwami i powikłaniami. Stanowi problem kliniczny dla osób na oddziałach intensywnej terapii, osób w stanie immunosupresji i domach opieki społecznej. Adenowirusy, AdV (ang. Adenovirus) powodują powszechne infekcje  dróg oddechowych zwłaszcza w dzieciństwie i wśród rekrutów wojskowych.  U dzieci w wieku poniżej 4 lat stanowią przyczynę 2 do 8% ostrych infekcji dróg oddechowych, w tym dróg dolnych, ze znaczną śmiertelnością również u osób z prawidłową odpornością. Obecnie zidentyfikowano ponad 84 genotypów AdV, w tym wszystkie wcześniej scharakteryzowane serotypy i pogrupowano je w siedem różnych gatunków (A-G). Ten podział ma również pewne znaczenie kliniczne, ponieważ różne gatunki adenowirusów preferują określone narządy: C, E i niektóre gatunki B typowo infekują drogi oddechowe; inne gatunki z grupy B zakażają drogi moczowe; gatunki A i F atakują przewód pokarmowy; a gatunek D atakuje oczy. Ludzki rhinowirus. HRV (ang. human rhinovirus A) jest jednym z najczęściej identyfikowanych wirusów u dzieci, powodującym sezonowe choroby układu oddechowego, wymagające leczenia ambulatoryjnego lub szpitalnego.  Ilość zidentyfikowanych przypadków wzrosła, ze względu nowe metody detekcji (PCR) i uwzględnianie wirusa C, HRV-C. HRV jest uważany za przyczynę na ogół łagodnej, samoograniczającej się choroby. Był również wykrywany u dużego odsetka osób bezobjawowych.  HRV charakteryzuje się wysokim stopniem zmienności genetycznej z ponad 100 znanymi podtypami HRV-A i HRV-B oraz ponad 50 podtypami HRV-C. W danym sezonie występuje wiele podtypów, przy niewielkiej odporności krzyżowej między typami. Ta zmienność prowadzi do częstych ponownych zakażeń heterotypowych nawet w ciągu jednego sezonu chorób układu oddechowego.
W przypadku SARS-CoV-2 powodującego Covid-19, test pozwala na identyfikację sekwencji genów charakterystycznych dla wirusów z grupy betakoronawirusów (gen E) oraz genów specyficznych dla SASR CoV-2 (np. geny RdRP/S, N).