Wyszukaj badanie lub pakiet

Skorzystaj z wyszukiwarki lub wybierz interesującą Cię kategorię

Nazwa badania:

Katecholaminy (A, NA, D) w DZM met. ELISA

Kod oferty: 189
Kod ICD: M15

Badanie nie jest dostępne w sprzedaży online.

Twoja placówka

Krótko o badaniu

Katecholaminy (A, NA, D) w DZM met. ELISA. Pomiar adrenaliny, noradrenaliny i dopamina w dobowej zbiórce moczu wykonywany  w diagnostyce nowotworów  wydzielających katecholaminy, w diagnostyce chorób autonomicznego układu nerwowego i genetycznych.

Więcej informacji

Badanie poziomu katecholamin wykorzystywane jest  głównie w diagnostyce nowotworów  wydzielających katecholaminy: guz chromochłonny (phaeochromocytoma),  nerwiak zarodkowy (neuroblastoma) czy zwojak (ganglioneuroma). Jest również pomocne w diagnostyce wielu chorób autonomicznego układu nerwowego i genetycznych. Pomiar stężenia katecholamin  w surowicy w krwi odzwierciedla  ich poziom chwilowy. Fizjologiczne, poza momentami ich wyrzutu, np. w stresie, poziom katecholamin i ich metabolitów we krwi jest niski. Stały, wysoki poziom  katecholamin we krwi towarzyszy obecności produkujących je nowotworów. Oznaczanie katecholamin w moczu z dobowej zbiórki (DZM) odzwierciedla całodobową produkcję tych hormonów i pozwala uniknąć wpływu na wynik chwilowego stresu lub wysiłku. Wydalanie katecholamin z moczem zwiększa się w obecności produkujących je nowotwory. Katecholaminy: adrenalina (epinefryna), noradrenalina (norepinefryna), dopamina) są związkami wytwarzanymi w centralnym układzie nerwowym,  we współczulnej części obwodowego układu nerwowego oraz w rdzeniu nadnerczy. Dopamina syntetyzowana jest ponadto w nerkach i w układzie pokarmowym, działając jako neuromodulator. Katecholaminy produkowane w układzie nerwowym pełnią funkcję neurotransmiterów, podczas gdy te, wytwarzane w nadnerczach, oddziałują  głównie na metabolizm, a w mniejszym stopniu na hemodynamikę układu krwionośnego. Główna katecholamina nadnerczy – adrenalina stymuluje lipolizę,  ketogenezę, termogenezę, glikolizę, glikogenolizę, glukoneogenezę, rozkurcz naczyń w mięśniach i rozkurcz dróg oddechowych. Dopamina produkowana lokalnie w nerkach uczestniczy w regulacji wydalania sodu z moczem, wytwarzana w przewodzie pokarmowym stymuluje wydzielanie dwuwęglanów i wpływa na jego motorykę, transport jonów soduoraz reguluje przepływ krwi przez błonę śluzową żołądka i jelit. 90% adrenaliny obecnej w krwi pochodzi z nadnerczy, a 90% noradrenaliny produkowana jest przez nerwy współczulne. Głównym źródłem obecnej w krwi dopaminy są nerki. Przed przystąpieniem do 24 h zbiórki moczu, należy zgłosić się do Punktu Pobrań po odbiór stabilizatora. Stabilizator: 6N HCl, przechowywany w oznakowanych probówkach szklanych w objętości 10 ml, stosowany jest w proporcji: 10 ml (zawartość jednej probówki) na 1 l moczu. Stabilizator powinien być dodawany do naczynia zwierającego pierwszą porcję zebranego moczu.

Przygotowanie do badania

Badany na 48 h przed badaniem nie powinien zażywać: alfa- i beta- blokerów, L-dopy, aspiryny, inhibitorów MAO i innych leków oraz czekolady, owoców, kawy, herbaty, etanolu i nie palić tytoniu. Przeprowadzenie dobowej zbiórki moczu (DZM). W dniu poprzedzającym badanie należy przygotować naczynie o objętości 2-3 litrów z dopasowaną zakrętką i podziałką umożliwiającą odczyt objętości. Zbiórkę dobową rozpoczyna się rano (przykładowo o 6:00), od drugiej dziennej porcji moczu (pierwszą należy odrzucić). Stabilizator (1 fiolka 10 ml  6N HCl) wlewany jest do pojemnika, w którym znajduje się porcja moczu rozpoczynająca zbiórkę. Gdy zebrana objętość moczu przekracza 1 l, do naczynia wlewana jest  kolejna 10 ml porcja  stabilizatora. Oczekiwane pH stabilizowanego moczu wynosi około 2. Mocz zbierany jest przez 24 h. Ostatnią porcję zbiórki stanowi pierwsza porcja porannego moczu z dnia następnego. Zbierany mocz przechowywać w chłodnym miejscu. Po zakończeniu zbiórki zmierzyć całkowitą objętość zebranego moczu. Po dokładnym wymieszaniu całości odlać porcję moczu do jednorazowego Pojemnika na mocz z nakrętką. W opisie pojemnika uwzględnić: imię i nazwisko badanego; czas rozpoczęcia i zakończenia zbiórki; całkowitą objętość zebranego moczu. Istotne jest odnotowanie użycia stabilizatora moczu: DZM + HCl. Próbkę dostarczać do laboratorium w możliwie najkrótszym czasie.

icon

Kontakt

Przed badaniem konieczny kontakt z punktem pobrań

icon

Głodzenie

Pacjent   powinien unikać przed badaniem : kawy, herbaty,
bananów, czekolady, kakao, cytrusów, waniliny. O konieczności
odstawienia niektórych leków przed badaniem  decyduje lekarz zlecający badanie. W czasie
zbiórki moczu pacjent powinien unikać znacznego wysiłku oraz  stresu.