Wyszukaj badanie lub pakiet

Skorzystaj z wyszukiwarki lub wybierz interesującą Cię kategorię

Nazwa badania:

Kwas wanilinomigdałowy (VMA) w DZM

Kod oferty: 185
Kod ICD: M47

Badanie nie jest dostępne w sprzedaży online.

Twoja placówka

Krótko o badaniu

Kwas wanilinomigdałowy (VMA) w DZM. Pomiar stężenia kwasu wanilinomigdałowego (VMA) w dobowej zbiórce moczu. Badanie wykonywane diagnostyce nowotworów neuroendokrynnych i nerwiaka zarodkowego (neuroblastoma).

Więcej informacji

Oznaczenie stężenia kwasu wanilinomigdałowego (VMA) w dobowej zbiórce moczu stosowane w diagnostyce nowotworów endokrynnych  produkujących katecholaminy, takich jak guz chromochłonny (phaeochromocytoma) czy neuroblastoma. Kwas wanilino-migdałowy jest ostatecznym i głównym metabolitem zachodzących w wątrobie przemian adrenaliny i noradrenaliny. Podstawowym źródłem VMA jest noradrenalina występująca w największej ilości w krwi. Pomiar VMA w 24-godzinnej zbiórce moczu odzwierciedla dobową produkcję katecholamin. Badanie pozwala na eliminację wpływu na wynik oznaczenia stresu powodowanego pobieraniem krwi oraz okresowego wydzielania katecholamin, istotnych przy pomiarze katecholamin w osoczu. Na wynik badania wpływają: dieta, niektóre leki oraz intensywny wysiłek fizyczny, a także silny stres w okresie poprzedzającym badanie. Patrz też: „Katecholaminy”. Przed przystąpieniem do 24 h zbiórki moczu, należy zgłosić się do Punktu Pobrań po odbiór stabilizatora.

Przygotowanie do badania

Przed wykonaniem badania należy unikać pokarmów i napojów, jak: kawa, herbata, banany, czekolada, kakao, cytrusy, wanilina. Lekarz decyduje o konieczności odstawienia niektórych leków przed wykonaniem badania. Badany musi unikać poważnego stresu i znacznego wysiłku fizycznego przed badaniem i w czasie zbiórki moczu. Przeprowadzenie dobowej zbiórki moczu (DZM). W dniu poprzedzającym badanie należy przygotować naczynie o objętości 2-3 litrów z dopasowaną zakrętką i podziałką umożliwiającą odczyt objętości. Zbiórkę dobową rozpoczyna się rano (przykładowo o 6:00), od drugiej dziennej porcji moczu (pierwszą należy odrzucić). Stabilizator (1 fiolka 10 ml  6N HCl) wlewany jest do pojemnika, w którym znajduje się porcja moczu rozpoczynająca zbiórkę. Gdy zebrana objętość moczu przekracza 1 l, do naczynia wlewana jest  kolejna 10 ml porcja  stabilizatora. Oczekiwane pH stabilizowanego moczu wynosi około 2. Mocz zbierany jest przez 24 h. Ostatnią porcję zbiórki stanowi pierwsza porcja porannego moczu z dnia następnego. Zbierany mocz przechowywać w chłodnym miejscu. Po zakończeniu zbiórki zmierzyć całkowitą objętość zebranego moczu. Po dokładnym wymieszaniu całości odlać porcję moczu do jednorazowego Pojemnika na mocz z nakrętką. W opisie pojemnika uwzględnić: imię i nazwisko badanego; czas rozpoczęcia i zakończenia zbiórki; całkowitą objętość zebranego moczu. Istotne jest odnotowanie użycia stabilizatora moczu: DZM + HCl. Próbkę dostarczać do laboratorium w możliwie najkrótszym czasie.  

icon

Wysiłek i stres

Unikać poważnego wysiłku i stresu

icon

Kontakt

Przed badaniem konieczny kontakt z punktem pobrań

icon

Głodzenie

Pacjent   powinien unikać przed badaniem : kawy, herbaty,
bananów, czekolady, kakao, cytrusów, waniliny. O konieczności
odstawienia niektórych leków przed badaniem  decyduje lekarz zlecający badanie. W czasie
zbiórki moczu pacjent powinien unikać znacznego wysiłku oraz  stresu.

Czynniki mogące mieć wpływ na wynik badania

Mocz DZM zakwaszony 6N HCL.

Możliwe przyczyny odchyleń od normy

Wzrost stężenia: nowotwory: phaeochromocytoma, neuroblastoma, ganglioneuroma, ganglioblastoma; ostry lęk, ciężki stres, ciężkie choroby, spadek objętości krwi i jej ciśnienia, niedoczynność tarczycy, zastoinowa niewydolność krążenia, arytmie, leki: aminofilina, kofeina, wodzin chloralu, klonidyna, disulfiram, erytromycyna, insulina, levodopa, lit, metenamina, metylodopa, kwas nikotynowy, nitrogliceryna, tetracyklina, chinidyna, fenoksybeznamina, doksazosyna i inne alfa blokery, betablokery, antagoniści kanałów wapniowych, hydralazyna, kokaina, efedryna, pseudoefedryna, amfetamina, albuterol.

Obniżone stężenie: idiopatyczne niedociśnienie ortostatyczne; leki: klonidyna, disulfiram, imipramina, inhibitory MAO, fenotiazyna, rezerpina, guanetydyna, salicylany.