Wyszukaj badanie lub pakiet

Skorzystaj z wyszukiwarki lub wybierz interesującą Cię kategorię

Nazwa badania:

P/c. p. retikulinie (ARA) w kl. IgA met. IIF

Kod oferty: 629
Kod ICD: O17

Cena badania:

Twoja placówka

Krótko o badaniu

 P/c p. retikulinie (ARA) w kl. IgA met. IIF. Wykrywanie metodą immunofluorescencji pośredniej przeciwciał IgA przeciw retikulinie,  przydatne w diagnostyce celiakii i różnicowaniu nietolerancji pokarmowych.

Więcej informacji

Wykrywanie metodą immunofluorescencji pośredniej przeciwciał IgA przeciw retikulinie (ARA),  przydatne w diagnostyce celiakii i różnicowaniu nietolerancji pokarmowej. Celiakia, glutenozależna enteropatia (choroba trzewna)  jest autoimmunizacyjną, genetycznie uwarunkowaną chorobą jelit, której objawy i konsekwencje sprzyjają powstawaniu autoprzeciwciał, w tym IgA i IgG  skierowanych przeciwko endomysium  jelita: przeciwciał anty-EmA i przeciw retukulinie (ARA), przeciw transglutaminazie tkankowej (anty-tTG) oraz przeciwciał przeciw gliadynie. Powstawanie autoprzeciwciał stymulowane jest przez nadmierną reakcję na obce białko ziaren pszenicy – gliadynę, składnik glutenu, ale antygenem docelowym dla przeciwciał jest transglutaminaza tkankowa chorego, enzym odpowiedzialny za potranslacyjne modyfikacje białek, dla którego gliadyna jest jednym z substratów. Reakcja autoimmunologiczna prowadzi do uszkodzenia jelit, objawiającego się zanikiem kosmków jelitowych, co z kolei uniemożliwia prawidłowe trawienie i wchłanianie składników odżywczych.  Klasycznym markerem celiakii są autoprzeciwciała dla endomysium mięśni gładkich przewodu pokarmowego w klasie IgA (EmA IgA) i IgG (EmA IgG), przy czym przeciwciała IgG są oznaczane przy niedoborze przeciwciał klasy IgA.  Epitopem dla EmA jest białko o ciężarze 82kD. Starszym markerem celiakii były przeciwciała retikulinowe specyficzne dla innej struktury endomysium – retikuliny o epitopie posiadającym ciężar 92,5 kD. Stężenie autoprzeciwciał  jest skorelowane z ekspozycją na gluten. Ich stężenie spada w przypadku diety bezglutenowej. Praktycznie nie występują u osób zdrowych lub cierpiących na schorzenia jelit o innej genezie. U dzieci do 2. roku życia zalecane jest oznaczanie przeciwciał przeciw gladynie, gdyż poziom autoprzeciwciał może być za niski. Przeciwciała przeciwretikulinowe  wykrywane są za pomocą testu immunofluorescencji pośredniej, IIF.