Wyszukaj badanie lub pakiet

Skorzystaj z wyszukiwarki lub wybierz interesującą Cię kategorię

Nazwa badania:

Polimorfizm – 675 4G/5G w genie PAI-1 (SERPINE1)

Kod oferty: 3868
Kod ICD:

Badanie nie jest dostępne w sprzedaży online.

Twoja placówka

Krótko o badaniu

Polimorfizm4g/5g w genie PAI-1 (SERPINE1). Badanie stosowane w diagnozowaniu predyspozycji do chorób sercowo-naczyniowych i powikłań położniczych.

Więcej informacji

Konieczne uzupełnienie Zlecenia i Deklaracji Świadomej Zgody na badanie genetyczne. Badanie genetyczne przydatne w diagnozowaniu predyspozycji do chorób sercowo-naczyniowych i powikłań położniczych. PAI-1 jest glikoproteiną należącą do rodziny inhibitorów proteaz serynowych (serpin) i stanowi główny fizjologiczny inhibitor tkankowego aktywatora plazminogenu (tPA). Tworzy ona wraz z tPA stabilne, nieaktywne kompleksy i przez to pełni kluczową rolę regulatorową procesu fibrynolizy. Gen kodujący PAI-1 (gen SERPINE1) znajduje się na chromosomie 7, a jego ekspresja może ulegać zmianie na skutek różnych czynników, jak m in. śródbłonkowy czynnik wzrostu, glikokortykosteroidy, estrogeny, insulina, niektóre cytokiny czy endotoksyny bakteryjne, LDL i nienasycone kwasy tłuszczowe, trombinę. Polimorfizm-675 (4G/5G) w obrębie promotora genu inhibitora aktywatora plazminogenu-1 PAI-1 jest polimorfizmem typu insercja/delecja nukleotydu guaninowego (G). W miejscu polimorficznym, w zależności od allelu, występuje cztery (4G) lub pięć (5G) powtórzeń nukleotydu guaninowego. Homozygotyczność pod względem genotypu delecyjnego (4G/4G) wiąże się ze zwiększonym stężeniem PAI-1 w surowicy i w związku z tym z zahamowaniem procesu fibrynolizy w porównaniu do nosicieli genotypu (5G/5G). U nosicieli genotypu heterozygotycznego (4G/5G) obserwuje się pośrednią wartość stężenia PAI-1. W związku z hamującym wpływem na proces fibrynolizy, polimorfizm 4G/5G genu PAI-1 może zwiększać ryzyko występowania chorób układu sercowo-naczyniowego, takich jak zawał serca czy żylna choroba zakrzepowo-zatorowa. Ponadto rozpatruje się jego udział w etiologii powikłań położniczych, w tym ciężkiego stanu przedrzucawkowego, nadciśnienia ciążowego, wewnątrzmacicznego ograniczenia wzrastania płodu, obumarcia wewnątrzmacicznego i poronień nawracających.