Wyszukaj badanie lub pakiet

Skorzystaj z wyszukiwarki lub wybierz interesującą Cię kategorię

Nazwa badania:

Yersinia spp. IgG, IgM, IgA, z różnicowaniem

Kod oferty: 448
Kod ICD: U90

Badanie nie jest dostępne w sprzedaży online.

Twoja placówka

Krótko o badaniu

Yersinia spp. IgG, IgM, IgA, z różnicowaniem. Diagnostyka serologiczna zakażenia bakteriami rodzaju Yersinia. Oznaczanie w surowicy krwi przeciwciał IgG, IgM i IgA specyficznych dla antygenów gatunków Y. enterocolitica i Y. pseudotuberculosis.

Więcej informacji

Oznaczanie w surowicy krwi przeciwciał  IgM, IgA i IgG specyficznych dla antygenów gatunków Yersinia enterocolitica i Yersinia pseudotuberculosis. Bakterie z rodzaju Yersinia są gram-ujemnymi, nie wytwarzającymi zarodników pałeczkami, należącymi do rodziny Enterobacteriacae. Wywoływane przez te drobnoustroje zakażenia ludzi należą do chorób odzwierzęcych (zoonoz). Za zakażenie człowieka odpowiedzialne są Yersinia enterocolitica (Y. enterocolitica), Y.pseudotuberculosis i Y.pestis. Bakterie te są szeroko rozpowszechnione w świecie, głównie w klimacie subtropikalnym i tropikalnym, lecz wykazują dużą odporność na warunki środowiskowe, w tym na niskie temperatury, w których mogą się namnażać. Dlatego mogą być przyczyną zatruć pokarmowych przenoszonych przez żywność przechowywaną w chłodniach. Y.enterocolitica wywołuje u ludzi jersiniozę, ostrą chorobę przebiegającą z biegunką i zapaleniem węzłów chłonnych krezkowych. Do zakażenia i rozwoju jersiniozy dochodzi na skutek spożycia skażonego mięsa, mleka, wody, tofu, ale także w  wyniku przetoczenia krwi zakażonej drobnoustrojem (głównie serotypy O:3, 0:5,27, O:8, O:9, w Polsce głównie 0:3, rzadziej 0:9). Obraz kliniczny zakażenia zależy od wieku chorego, stanu odporności i patogennych właściwości zarazka. Wyróżnia się dwie najważniejsze postacie jersiniozy wywołanej przez pałeczki Y.enterocolitica: jelitową i rzekomowyrostkową i kilka rzadszych, jak posocznicowa, stawowa, rumień guzowaty i inne. Choroba rzadko bywa śmiertelna, choć w przypadku bakteriemii Y.enterocolitica śmiertelność wynosi 34-50%. Na zwiększenie chorobotwórczości bakterii, w tym możliwość rozwoju posocznicy, wpływa przeładowanie organizmu żelazem, m.in w przebiegu hemochromatozy, chorób przebiegających z hemolizą i marskości wątroby. Bakterie są wydalane z kałem przez 90 dni po pojawieniu się objawów i w ten sposób przenoszą  zakażenie na innych ludzi. Y.pseudotuberculosis u ludzi wywołuje różne postacie jersiniozy, zwanej kiedyś rodencjozą, przebiegające jako zapalenia żołądka i jelit, stany zapalne węzłów chłonnych krezkowych, jatrogenne bakteriemie i posocznice, zapalenia ropne i inne. Rezerwuarem zarazka są liczne gatunki zwierząt,  zarówno ssaków, przykładowo: psy, koty, konie, gryzonie, króliki, jelenie, jak i ptaków, np. gęsi, kaczki. Do zakażenia dochodzi na skutek spożycia zakażonego odchodami zwierząt pokarmu. Do głównej triady objawów należą: gorączka, ból brzucha i wysypka. Biegunka nie jest charakterystyczna dla przebiegu zakażenia. Większość zakażeń Y. pseudotuberculosis jest samoograniczającym się procesem, rzadko o przebiegu śmiertelnym. Posocznica bakteryjna, szczególnie u osób z przewlekłym zapaleniem wątroby,  może przebiegać z dużą śmiertelnością (do 75%). Na zwiększenie chorobotwórczości Y. pseudotuberculosis wpływa jak w przypadku Y. enterocolitica przeładowanie organizmu żelazem.  Patogenem z rodzaju Yersinia, nie diagnozowanym omawianym testem, jest pałeczka dżumy, Y. pestis. Badanie polega na wykrywaniu w surowicy przeciwciał odpornościowych specyficznych dla antygenów dwóch gatunków bakterii z rodzaju Yersinia: Y. enterocolitica i Y. psedotuberculosis. Antygenami w teście są białka wydzielnicze –  YOPs,  lipopolisacharydowe antygeny – O (dla Y. enterocolitica O3, Y. enterocolitica O8, Y. enterocolitica O9; Y. pseudotuberculosis grupy serologicznej I).  Pierwsze przeciwciała specyficzne  – IgM i IgA pojawiają się w krwioobiegu już w 1 do 2 tygodni od zakażenia. W przypadku niepowikłanego zakażenia przeciwciała IgM i IgA znikają w ciągu następnych kilku miesięcy. W przypadku wystąpienia komplikacji przeciwciała IgA mogą utrzymywać się przez kilka lat od momentu zakażenia. Przeciwciała IgG zwykle pojawiają się jako ostatnie i utrzymują się przez kilka lat.

Przygotowanie do badania

Brak szczególnych wskazań.

Czynniki mogące mieć wpływ na wynik badania

Krzyżowe reakcje z przeciwciałami swoistymi dla innych mikroorganizmów, przeciwciała heterofilne.

Możliwe przyczyny odchyleń od normy

Wynik: dodatnie IgG, ujemne IgM –  zakażenie przebyte w przeszłości; dodatnie IgG, dodatnie IgM – niedawne lub świeże zakażenie; ujemne IgG, dodatnie IgM – obecne zakażenie; dodatnie IgA –  niedawne, przebyte zakażenie.