Wyszukaj badanie lub pakiet

Skorzystaj z wyszukiwarki lub wybierz interesującą Cię kategorię

Nazwa badania:

17-ketosteroidy w DZM

Synonimy Całkowite (17-KS)
Kod oferty: 174
Kod ICD: M17
Kategoria badań: INNE HORMONY I METABOLITY

Badanie nie jest dostępne w sprzedaży online.

Twoja placówka

Krótko o badaniu

Oznaczenie 17-Ketosteroidów (17-KS) w dobowej zbiórce moczu, przydatne w diagnostyce zaburzeń wydzielania androgenów.

Więcej informacji

Badanie w dobowej zbiórce moczu  wykonywane jest dla oceny metabolizmu androgenów. 17-ketosteroidy (17-KS) stanowią grupę metabolitów powstających w przemianie androgenów wytwarzanych w jądrach, nadnerczach i  jajnikach. U mężczyzn, jedną trzecią 17-KS wydalanych z moczem stanowią metabolity testosteronu wytwarzanego w jądrach, reszta pochodzi z przemian hormonów steroidowych produkowanych przez nadnercza. W przypadku kobiet,  17-KS w moczu prawie wyłącznie są pochodną hormonów nadnerczowych. Do 17-KS wydzielanych z moczem zalicza się: androsteron, etiocholanolon, DHEA, 11keto- i 11β-hydroksyandrosteron, 11keto- i 11β- hydroksyetiocholanolon. Ze względu na fakt, że większość 17-KS stanowią metabolity związków pochodzących z nadnerczy, badanie odzwierciedla przede wszystkim funkcję tych gruczołów. O poprawności wyników w istotny sposób decyduje staranność przeprowadzonej zbiórki moczu.
Przed przystąpieniem do 24 h zbiórki moczu, należy zgłosić się do Punktu Pobrań po odbiór stabilizatora. Stabilizator: 6N HCl, przechowywany w oznakowanych probówkach szklanych w objętości 10 ml, stosowany jest w proporcji: 10 ml (zawartość jednej probówki) na 1 l moczu. Stabilizator powinien być dodawany do naczynia zwierającego pierwszą porcję zebranego moczu.

Przygotowanie do badania

Przeprowadzenie dobowej zbiórki moczu (DZM). W dniu poprzedzającym badanie należy przygotować naczynie o objętości 2-3 litrów z dopasowaną zakrętką i podziałką umożliwiającą odczyt objętości. Zbiórkę dobową rozpoczyna się rano (przykładowo o 6:00), od drugiej dziennej porcji moczu (pierwszą należy odrzucić). Stabilizator (1 fiolka 10 ml  6N HCl) wlewany jest do pojemnika, w którym znajduje się porcja moczu rozpoczynająca zbiórkę. Gdy zebrana objętość moczu przekracza 1 l, do naczynia wlewana jest  kolejna 10 ml porcja  stabilizatora. Oczekiwane pH stabilizowanego moczu wynosi około 2. Mocz zbierany jest przez 24 h. Ostatnią porcję zbiórki stanowi pierwsza porcja porannego moczu z dnia następnego. Zbierany mocz przechowywać w chłodnym miejscu. Po zakończeniu zbiórki zmierzyć całkowitą objętość zebranego moczu. Po dokładnym wymieszaniu całości odlać porcję moczu do jednorazowego Pojemnika na mocz z nakrętką. W opisie pojemnika uwzględnić: imię i nazwisko badanego; czas rozpoczęcia i zakończenia zbiórki; całkowitą objętość zebranego moczu. Istotne jest odnotowanie użycia stabilizatora moczu: DZM + HCl. Próbkę dostarczać do laboratorium w możliwie najkrótszym czasie. Lekarz decyduje o konieczności odstawienia niektórych leków przed wykonaniem badania.

icon

Kontakt

Przed badaniem konieczny kontakt z punktem pobrań

Czynniki mogące mieć wpływ na wynik badania

Nieprawidłowa przeprowadzona dobowa zbiórka moczu.

Możliwe przyczyny odchyleń od normy

Wzrost stężenia: nowotwór nadnerczy, wrodzony przerost nadnerczy (CAH), zespół Cushinga i choroba Cushinga, rak jajnika, rak jądra, zespół policystycznych jajników (PCOS), hirsutyzm, leki: antybiotyki, penicylina, chloramfenikol, chlorpromazyna, deksometazon, meprobamat, fenotiazyna, spironolakton, secobarbital, etionamat, kwas nalidyksowy.

Obniżenie stężenie: choroba Addisona, kastracja, zespół Klinefeltera, niedoczynność przysadki, zespół nerczycowy, niedoczynność tarczycy, leki: antykoncepcja doustna, estrogeny, probenecid, promazyna, rezerpina, salicylany, diuretyki tiazydowe.