Wyszukaj badanie lub pakiet

Skorzystaj z wyszukiwarki lub wybierz interesującą Cię kategorię

Nazwa badania:

Gastryna

Kod oferty: 193
Kod ICD: L33

Badanie nie jest dostępne w sprzedaży online.

Twoja placówka

Krótko o badaniu

Gastryna. Diagnostyka zaburzeń wydzielania gastryny i wydzielania nadmiaru kwasu żołądkowego, przydatna głównie w diagnostyce gastrinoma i zespołu Zollingera-Ellisona.

Więcej informacji

 

Oznaczenie gastryny w krwi, przydatne w diagnostyce  zaburzeń wydzielania gastryny i wydzielania nadmiaru kwasu żołądkowego, stosowane głównie w diagnostyce gastrinoma  i zespołu Zollingera-Ellisona. Gastryna jest głównym  hormonem żołądkowo-jelitowym, wytwarzanym przez komórki endokrynne G błony śluzowej żołądka oraz, w mniejszym stopniu, przez komórki G proksymalnej części dwunastnicy i przez komórki delta trzustki. Gastryna powstaje z preprogastryny (101 aminokwasów). Występuje w wielu formach, z których w krwi dominują trzy, różniące  się długością szkieletu peptydowego i estryfikowanymi pochodnymi niektórych aminokwasów. Te formy to: big (G-34, 34 aminokwasy) – główna forma we krwi, little (G17) – najsilniej stymulująca wydzielanie kwasu żołądkowego i mini (G-14). Wskazaniem do wykonania badania stężenia gastryny są: podejrzenie zaburzeń wydzielania gastryny; nadmierne wydzielanie kwasu żołądkowego; diagnostyka gastrinoma,  zespołu Zollingera-Ellisona i mnogiej  gruczolakowatości wewnątrzwydzielniczej typu 2(MEN2); hiperplazja komórek G i wrzód trawienny. Gastryna reguluje wydzielanie: kwasu żołądkowego, pepsynogenu, czynnika wewnętrznego, sekretyny, enzymów trzustkowych, żółci,  a także stymuluje wzrost błony śluzowej jelit, przepływ krwi do żołądka oraz pobudza motorykę żołądka i jelit. Do czynników pobudzających wydzielanie gastryny zalicza się: obecność pożywienia w żołądku, aminokwasy (glicyna, tryptofan, fenyloalanina), peptydy i polipeptydy z rozkładanych w żołądku białek. Kwas żołądkowy oddziałując na komórki G hamuje wydzielanie gastryny na zasadzie ujemnego sprzężenia zwrotnego, co chroni przed nadkwasotą. Fizjologicznie stężenie gastryny zwiększa się z wiekiem. W postępowaniu diagnostycznym poziom gastryny należy odnosić do ilości wydzielanego równolegle kwasu żołądkowego. Oznaczanie gastryny znajduje główne zastosowanie w diagnostyce gastrinoma  i zespołu Zollingera-Ellisona. Typowo, nowotwory te wiążą się z podniesionym poziomem gastryny,  nasilonym wydzielaniem kwasu żołądkowego i wrzodami trawiennymi. Ze względu na nakładanie się podniesionych wartości stężeń gastryny w przypadku nowotwóru z zespołem  Zollingera-Ellisona i w hipergastrynemii innego pochodzenia, wykonuje się dynamiczne oznaczenia gastryny po podaniu sekretyny (test sekretynowy), po infuzji wapnia lub po posiłku. Ze względu na specyficzność wydzielanych przez niektóre  gastrinoma form  gastryny (G-17, G-34), należy stosować testy rozpoznające różne formy gastryny.

Przygotowanie do badania

  Badanie należy wykonywać na czczo, 12 godzin po ostatnim posiłku. Nie należy spożywać alkoholu na 24 godziny przed badaniem. Lekarz może zalecić odstawienie leków wpływających na pompę protonową na kilka dni przed badaniem.

icon

Kontakt

Przed badaniem konieczny kontakt z punktem pobrań

icon

Głodzenie

Na czczo (13-14 h), o 7.00-10.00, ostatni posiłek poprzedniego dnia o 18.00.

Czynniki mogące mieć wpływ na wynik badania

Próbkę krwi wirować natychmiast po pobraniu w wirówce z chłodzeniem. Osocze zamrażać w ciągu 15 min. od pobrania w -20 0C. Transportować w zamrożeniu.
W ciągu 48 godzin w temp. 2-8 0C spadek stężenia gastryny dochodzi do 50%. Przeciwciała heterofine.

Możliwe przyczyny odchyleń od normy

Wzrost stężenia: gastrinoma, zespół Zollingera-Ellisona,  wrzód trawienny (poważna choroba wrzodowa), przewlekłe atroficzne zapalenie żołądka, hiperplazja komórek G, , anemia złośliwa, stan po wagotomi, niewydolność nerek, leki obniżające poziom kwasu żołądkowego, alkohol, kofeina, hipoglikemia indukowana insuliną, infuzje  wapnia, stymulacja nerwu błędnego.