Infliximab - stężenie leku oraz poziom przeciwciał

Ustalenie stężenia terapeutycznego infliksymabu oraz stężenie przeciwciał anty-infliksymab  w surowicy, wykonywane w celu optymalizacji terapii, oceny rokowań i zagrożenia reakcją nadwrażliwości.  Hamujący funkcjonalną aktywność TNFα w różnorodnych testach biologicznych in vitro infliksymab (Infliximab, Remicade, Janssen Biotech) jest lekiem biologicznym, chimerycznym ludzko-mysim przeciwciałem monoklonalnym klasy IgG1 (IgG1 kappa), wiążącym obie: rozpuszczalną i transmembranową (homotrimerową) formy ludzkiego czynnika martwicy nowotworów TNF-alfa (ang. tumor necrosis factor alfa). Został zatwierdzony przez FDA do leczenia stanów zapalnych. Stosowany jest m.in. do indukcji i utrzymywania remisji u  chorych (również dzieci) na średniociężką i ciężką postacią choroby Leśniowskiego-Crohna; do leczenia wrzodziejące zapalenie okrężnicy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego u dzieci; reumatoidalnego zapalenia stawów; łuszczycowego zapalenia stawów; zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa; ciężkiej łuszczycy plackowatej. Właściwości farmakokinetyczne infliksymabu zależą od przebiegu choroby. Klirens jest zależny od leków immunosupresyjnych; stężeń: TNF-a, białka C-reaktywnego i albuminy; wysokiego wskaźnika masy ciała; płci oraz obecności i stężenia przeciwciał antychimerycznych anty-infliksymab skierowanych przeciwko infliksymabowi. Powstawanie ludzkich przeciwciał przeciwko przeciwciałom chimerycznym, HACA (ang. Human antichimeric antibodies), indukowanym przez mysi składnik chimery, jest  obserwowane u pewnego odsetka osób leczonych preparatami  przeciwciał chimerycznych. Ich obecność może się wiązać z obniżeniem efektywności terapii, spowodowanym efektem neutralizacyjnym, lecz głównie jest miarą ryzyka reakcji nadwrażliwości związanej z infuzją tego immunogennego leku. Dla uzyskania najsilniejszej  odpowiedzi klinicznej i najlepszego rokowania konieczne jest monitorowanie stężenia infliksymab we krwi uzyskanego przy przyjętym sposobie dawkowania leku.