Wyszukaj badanie lub pakiet

Skorzystaj z wyszukiwarki lub wybierz interesującą Cię kategorię

Nazwa badania:

Katecholaminy (A, NA, D) w DZM met. HPLC

Kod oferty: 181
Kod ICD: M15

Badanie nie jest dostępne w sprzedaży online.

Twoja placówka

Krótko o badaniu

Katecholaminy (Adrenalina, Noradrenalina, Dopamina) w DZM metodą HPLC. Badanie wykonywane  w diagnostyce nowotworów  wydzielających katecholaminy, w diagnostyce wielu chorób autonomicznego układu nerwowego i genetycznych.

Więcej informacji

Badanie poziomu katecholamin wykorzystuje się przede wszystkim w diagnostyce nowotworów  wydzielających katecholaminy:  guz chromochłonny (phaeochromocytoma),  nerwiak zarodkowy (neuroblastoma) czy zwojak (ganglioneuroma) . Badanie jest również pomocne w diagnostyce wielu chorób autonomicznego układu nerwowego i genetycznych. Pomiar stężenia katecholamin  w surowicy w krwi odzwierciedla  ich poziom chwilowy. Fizjologiczne, poza momentami ich wyrzutu, np. w stresie, poziom katecholamin i ich metabolitów we krwi jest niski. Stały, wysoki poziom  katecholamin we krwi towarzyszy obecności produkujących je nowotworów. Oznaczanie katecholamin w moczu z dobowej zbiórki (DZM) odzwierciedla całodobową produkcję tych hormonów i pozwala uniknąć wpływu na wynik chwilowego stresu lub wysiłku. Wydalanie katecholamin z moczem zwiększa się w obecności produkujących je nowotwory. Katecholaminy: adrenalina (epinefryna), noradrenalina (norepinefryna), dopamina) są związkami wytwarzanymi w centralnym układzie nerwowym,  we współczulnej części obwodowego układu nerwowego oraz w rdzeniu nadnerczy. Dopamina syntetyzowana jest ponadto w nerkach i w układzie pokarmowym, działając jako neuromodulator (porównaj badanie 179). Katecholaminy produkowane w układzie nerwowym pełnią funkcję neurotransmiterów, podczas gdy te, wytwarzane w nadnerczach, oddziałują  głównie na metabolizm, a w mniejszym stopniu na hemodynamikę układu krwionośnego. Główna katecholamina nadnerczy – adrenalina stymuluje lipolizę,  ketogenezę, termogenezę, glikolizę, glikogenolizę, glukoneogenezę, rozkurcz naczyń w mięśniach i rozkurcz dróg oddechowych. Dopamina produkowana lokalnie w nerkach uczestniczy w regulacji wydalania sodu z moczem, wytwarzana w przewodzie pokarmowym stymuluje wydzielanie dwuwęglanów i wpływa na jego motorykę, transport jonów soduoraz reguluje przepływ krwi przez błonę śluzową żołądka i jelit. 90% adrenaliny obecnej w krwi pochodzi z nadnerczy, a 90% noradrenaliny produkowana jest przez nerwy współczulne. Głównym źródłem obecnej w krwi dopaminy są nerki. Przed przystąpieniem do 24 h zbiórki moczu, należy zgłosić się do Punktu Pobrań po odbiór stabilizatora. Stabilizator: 6N HCl, przechowywany w oznakowanych probówkach szklanych w objętości 10 ml, stosowany jest w proporcji: 10 ml (zawartość jednej probówki) na 1 l moczu. Stabilizator powinien być dodawany do naczynia zwierającego pierwszą porcję zebranego moczu.

Przygotowanie do badania

Badany  powinien unikać przed badaniem : kawy, herbaty, bananów, czekolady, kakao, cytrusów, waniliny. O konieczności odstawienia niektórych leków przed badaniem  decyduje lekarz. W czasie zbiórki moczu badany powinien unikać znacznego wysiłku i stresu. Przeprowadzenie dobowej zbiórki moczu (DZM). W dniu poprzedzającym badanie należy przygotować naczynie o objętości 2-3 litrów z dopasowaną zakrętką i podziałką umożliwiającą odczyt objętości. Zbiórkę dobową rozpoczyna się rano (przykładowo o 6:00), od drugiej dziennej porcji moczu (pierwszą należy odrzucić). Stabilizator (1 fiolka 10 ml  6N HCl) wlewany jest do pojemnika, w którym znajduje się porcja moczu rozpoczynająca zbiórkę. Gdy zebrana objętość moczu przekracza 1 l, do naczynia wlewana jest  kolejna 10 ml porcja  stabilizatora. Oczekiwane pH stabilizowanego moczu wynosi około 2. Mocz zbierany jest przez 24 h. Ostatnią porcję zbiórki stanowi pierwsza porcja porannego moczu z dnia następnego. Zbierany mocz przechowywać w chłodnym miejscu. Po zakończeniu zbiórki zmierzyć całkowitą objętość zebranego moczu. Po dokładnym wymieszaniu całości odlać porcję moczu do jednorazowego Pojemnika na mocz z nakrętką. W opisie pojemnika uwzględnić: imię i nazwisko badanego; czas rozpoczęcia i zakończenia zbiórki; całkowitą objętość zebranego moczu. Istotne jest odnotowanie użycia stabilizatora moczu: DZM + HCl. Próbkę dostarczać do laboratorium w możliwie najkrótszym czasie.

icon

Kontakt

Przed badaniem konieczny kontakt z punktem pobrań

icon

Głodzenie

Badany  powinien unikać przed badaniem : kawy, herbaty,
bananów, czekolady, kakao, cytrusów, waniliny. O konieczności
odstawienia niektórych leków przed badaniem  decyduje lekarz zlecający badanie. W czasie
zbiórki moczu pacjent powinien unikać znacznego wysiłku oraz  stresu.

Czynniki mogące mieć wpływ na wynik badania

Mocz z DZM jest zakwaszony 6N HCL.

Możliwe przyczyny odchyleń od normy

Wzrost stężenia: phaeochromocytoma, neuroblastoma, ganglioneuroma, ganglioblastoma, ostry lęk, ciężki stres, ciężkie choroby, spadek objętości krwi i jej ciśnienia, niedoczynność tarczycy, zastoinowa niewydolność krążenia, arytmie, leki (aminofilina, kofeina, wodzian chloralu, klonidyna, disulfiram, erytromycyna, insulina, levodopa, lit, metenamina, metylodopa, kwas nikotynowy, nitrogliceryna, tetracyklina, chinidyna, fenoksybeznamina, doksazosyna i inne alfablokery, betablokery, antagoniści kanałów wapniowych, hydralazyna, kokaina, efedryna, pseudoefedryna, amfetamina, albuterol).

Obniżone stężenie: idiopatyczne niedociśnienie ortostatyczne, stosowane leki (klonidyna, disulfiram, imipramina, inhibitory MAO, fenotiazyna, rezerpina, guanetydyna, salicylany).