Nikiel

Oznaczenie niklu (Ni) stosowane jest dla oceny zawodowego i środowiskowego narażenia na nikiel i jego związki oraz w ocenie uwalniania niklu z endoprotez stawowych zawierających nikiel. Cząsteczki Ni gromadzą się w przestrzeni stawowej i otaczających tkankach miękkich, prowadząc do stanów zapalnych.
Nikiel wchłaniany jest w małym procencie w żywnością (1%), w większym z wodą (do 40%). Nie wykazano związku deficytu Ni z określonymi stanami patologicznymi. Istotna jest toksyczna rola Ni jako czynnika środowiskowego, w tym wywołującego opóźnioną alergię typu IV. Na nikiel w środowisku narażeni są zatrudnieni w galwanizatorniach, spawacze, górnicy w kopalniach rud zawierających Ni. Pary Ni i pył, a zwłaszcza karbonylek niklu, po dłuższym czasie wywołują choroby oddechowe. Ni wywiera działanie rakotwórcze. Oznaczenie wykonywane jest metodą bezpłomieniowej absorpcyjnej spektrometrii atomowej.