Grypa typ A IgG

Diagnostyka serologiczna grypy typu A – oznaczenie specyficznych IgG. Grypa jest najbardziej powszechną chorobą zakaźną ludzi. Patogenem wywołującym grypę jest RNA wirus należący do rodziny Orthomyxoviridae. Wirusy grypy są sklasyfikowane w 4 typy: A, B,C i D. W  typie A wyróżniane są  podtypy ze względu na właściwości antygenowe dwóch powierzchniowych białek: hemaglutyniny (H, HA) i neuraminidazy (N, NA), odpowiedzialnych za wnikanie do atakowanej komórki (HA) i uwalnianie wirusów potomnych (NA). Oba białka, jako istotne dla rozwoju wirusa, stanowią cel działania  leków antywirusowych. Najczęstszymi podtypami wirusa grypy A u ludzi są H1N1 oraz H3N2. U ludzi wirus jest przyczyną ostrego zakażenia górnych dróg oddechowych, przebiegającego z wysoką gorączką i różnym stopniem objawów systemowych – od łagodnych objawów zmęczenia do niewydolności oddechowej i śmierci. Do czynników ryzyka, które mogą pogorszyć przebieg choroby należą: przewlekłe choroby dróg oddechowych, układu krążenia, nerek i choroby metaboliczne, a także wiek niemowlęcy i podeszły, ciąża oraz niedobory odporności. Wirus jest silnie zakaźny i przenosi się drogą kropelkową. Okres wylęgania wynosi 18-72 godzin. Wirus okresowo staje się przyczyną epidemii oraz pandemii (głównie wirus A), co wiąże się z nieustannymi mutacjami i zjawiskiem skoku antygenowego wirusa w wyniku resortacji genetycznej. Wirus grypy A jest silniej patogenny od wirusa B. Grypa typu A jest chorobą odzwierzęcą. Ponad 100 podtypów wirusa A stanowi przyczynę zakażeń ptaków, świń, koni, psów, norek i fok. Duża liczba podtypów grypy wynika z możliwej liczby kombinacji znanych obecnie 18 wariantów otoczkowej hemaglutyniny i 11 wariantów neuraminidazy. W porównaniu do typów B i C, wirus typu A charakteryzuje się znaczną zmiennością genetyczną  prowadzącą do nagłych zmian w antygenowości i powstawania nowych szczepów, wobec których układ odpornościowy osób w populacji jest nieskuteczny. Badanie polega na oznaczeniu w surowicy krwi poziomu przeciwciał w klasie IgG, specyficznych dla antygenów wirusa grypy A. W przypadku wyniku niejednoznacznego badanie należy powtórzyć w ciągu 10-14 i określić kinetykę zmian stężenia. Oznaczenie ma przede wszystkim znaczenie w potwierdzaniu niedawnego zakażenia. Czterokrotny wzrost miana przeciwciał IgG w kolejnych oznaczeniach potwierdza świeże zakażenie. Generalnie obecność przeciwciał IgG świadczy o przebytym zakażeniu.

Obecność: przebyte zakażenie.

Przeciwciała heterofilne.