HSV DNA (Herpes simplex virus) typ 1 i 2 różnicowanie met. real time PCR, jakościowo

Kod badania: 358Kod ICD: -

Kategoria badań:

Infekcje

Ciąża

Diagnostyka molekularna

Ogólnopolski czas oczekiwania na wynik to

8 dni

Wybierz punkt pobrań, by zobaczyć czas oczekiwania w Twoim punkcie.

Opis badania

Przedstawione badanie wykrywa obecność materiału genetycznego wirusa opryszczki zwykłej (Herpes simplex) typu 1 lub 2 w próbce pobranej od pacjenta.

Wirus opryszczki zwykłej (Herpes simplex virus, HSV) należy do rodziny herpeswirusów. Materiał genetyczny wirusów opryszczki stanowi dwuniciowy DNA (dsDNA). Wyróżnia się dwa gatunki HSV – HHV-1 i HHV-2. Wirus HHV-1 jest najczęstszą przyczyną opryszczki występującej w obrębie warg i jamy ustnej, natomiast wirus HHV-2 odpowiada za powstanie opryszczki w obrębie narządów płciowych, jednak nie jest to regułą. Wirus Herpes simplex jest szeroko rozpowszechnionym drobnoustrojem chorobotwórczym na całym świecie, szacuje się, że około 90% osób dorosłych jest zarażonych wirusem HHV-1. HSV jest wirusem mającym zdolność długotrwałego pozostawania w uśpieniu, a następnie reaktywacji pod wpływem działania różnych czynników, np. stresu, przeziębienia, niedożywienia, przemęczenia, miesiączki, obniżonej odporności. Aktywne zakażenie wirusem opryszczki zwykłej może powodować charakterystyczne wypryski lub pęcherzyki w obrębie ust, na wargach oraz w obrębie narządów płciowych. W rzadkich przypadkach infekcja HHV-1 i HHV-2 może powodować zapalenie rogówki lub znacznie rzadziej, wywołać opryszczkowe zapalenie mózgu.

Wirus opryszczki zwykłej typu 1 przenosi się poprzez kontakt z wydzieliną pęcherzykową oraz śliną osoby zakażonej, np. poprzez pocałunki, używanie wspólnych sztućców czy ręczników. Wirusem opryszczki zwykłej typu 2 zaraża się poprzez kontakty seksualne, rzadziej w trakcie porodu.

Pierwotne zakażenie wirusem HHV-1 może mieć postać ostrego zapalenia błony śluzowej dziąseł i jamy ustnej oraz ostrego zapalenia gardła i migdałków podniebiennych, przebiegającego z wysoką gorączką. Jest to stan charakterystyczny dla małych dzieci, które po raz pierwszy miały kontakt z wirusem. Wtórne zakażenia przebiegają najczęściej w postaci opryszczki wargowej, zlokalizowanej zwykle w kącikach ust.

Zakażenie wirusem HHV-2 może przebiegać pod postacią opryszczki narządów płciowych, której objawy zewnętrzne w wielu przypadkach są niewidoczne. U niektórych chorych typowymi zmiany chorobowymi są grudki i pęcherzyki zapalne na zewnętrznej powierzchni narządów płciowych, przypominające opryszczkę na wargach.

Przygotowanie do badania

Materiał biologiczny wykorzystywany do wykonania badania oraz przygotowanie pacjenta

Materiałem wykorzystywanym do wykonania badania jest wymaz z dróg moczowo-płciowych kobiety lub mężczyzny, wymaz z miejsc zmienionych chorobowo, wymaz z worka spojówkowego oka, płyn mózgowo-rdzeniowy, płyny z jam ciała lub krew.

Wymaz z dróg moczowo-płciowych kobiety

przez okres 24 godzin przed pobraniem należy zrezygnować ze współżycia płciowego oraz ograniczyć zabiegi higieniczno-pielęgnacyjne okolicy narządów płciowych. Nie należy wykonywać zabiegów inwazyjnych typu irygacja, peeling, nie stosować zasypek itp.;
- wymazu nie należy pobierać w okresie krwawienia miesiączkowego;
- przez okres 48 godzin przed pobraniem wymazu nie należy stosować żadnych leków dopochwowych lub maści zewnętrznych;
- zachować 7 dni przerwy po leczeniu środkami przeciwdrobnoustrojowymi;
- zachować 1 dzień przerwy po badaniu ginekologicznym czy USG ginekologicznym;
- ·nie pobierać wymazów po zastosowaniu kwasu octowego i mlekowego (po kolposkopii);
- w przypadku wymazu z cewki moczowej należy wstrzymać się w oddawaniu moczu co najmniej przez 3 godziny.
Wymaz z dróg moczowo-płciowych mężczyzny
- zachować 24 godzinną przerwę w wytryskach nasienia;
- wstrzymać się w oddawaniu moczu co najmniej przez 3 godziny;
- przez okres 24 godzin przed pobraniem materiału ograniczyć zabiegi higieniczno-pielęgnacyjne okolicy narządów płciowych;
- przez okres 48 godzin przed pobraniem materiału nie należy stosować żadnych maści zewnętrznych;
- zachować 7 dni przerwy po leczeniu środkami przeciwdrobnoustrojowymi;
Wymaz z wymaz z miejsca zmienionego chorobowo:
- powinien być wykonany przed zastosowaniem leczenia środkami przeciwdrobnoustrojowymi lub 7 dni po zakończeniu leczenia.
Wymaz z worka spojówkowego:
- powinien być wykonany przed zastosowaniem leczenia środkami przeciwdrobnoustrojowymi lub 7 dni po zakończeniu leczenia.
Krew:
·nie wymaga specjalnego przygotowania,osocze EDTA (PCR)

Więcej informacji