IgE sp. nBos d 6 (BSA), mleko, met. ImmunoCAP

Ilościowe oznaczenie w surowicy przeciwciał IgE specyficznych w stosunku do  albuminy surowicy bydlęcej, BSA (nBos d 6), przydatne w diagnostyce alergii na mięso wołowe, mleko oraz wziewne alergeny naskórka/łupieżu zwierzęcego. Albumina surowicy bydlęcej, BSA (ang. Bovine serum albumin), wciągnięta na listę alergenów molekularnych przez WHO/IUIS jako Bos d 6, jest alergenem pokarmowym i oddechowym, obecnym w mleku krowim, mięsie wołowym i w łupieżu zwierzęcym. Bos d 6 (BSA) klasyfikowany jest jako wziewny alergen mały łupieżu zwierzęcego oraz istotny alergen pokarmowy mięsa wołowego i mleka krowiego, spożywanych na surowo, odpowiedzialny za ich kliniczną reaktywność krzyżową. Jako alergen pokarmowy, Bos d 6 wykazuje ciepłowrażliwość (gotowanie całkowicie eliminuje jego alergenność). W mleku zaliczany jest do grupy  alergenów serwatkowych (białek serwatki).   U osób z alergią na mleko krowie częstość czulenia na Bos d 6 waha się od 43 do 92,9%.  BSA jest rozpuszczalnym w wodzie, nieglikozylowanym, białkiem globularnym, nośnikiem steroidów, kwasów tłuszczowych i hormonów tarczycy we krwi, stabilizującym objętości płynu pozakomórkowego i regulatorem ciśnienia onkotycznego osocza. BSA jest wysoce homologiczna pod względem sekwencji aminokwasów z albuminą surowicy ludzkiej i albuminami innych gatunków przeżuwaczy (jelenia, owcy), kota, psa i świni. Osoby z alergią na mleko, uczulone na Bos d 6, mogą mieć współistniejącą alergię na wołowinę. Objawy kliniczne alergii na mleko wywołanej uczuleniem na Bos d 6 obejmują często anafilaksję (nawet 60% przypadków). Uczulenie na Bos d 6 u osób z alergią na mleko jest czynnikiem ryzyka astmy oraz nieżytu nosa i spojówek u osób eksponowanych na alergeny naskórka zwierząt. Uczulenie na BSA może prowadzić do obrzęku naczynioruchowego, pokrzywki, zaostrzenia atopowego zapalenia skóry (AZS), a także problemów z oddychaniem,  świszczącego oddechu i kaszlu czy wymiotów. Przeciwciała klasy IgE uczestniczą w mechanizmie prowadzącym do atopowych, anafilaktycznych reakcji alergicznych (miejscowych lub uogólnionych), określonym jako natychmiastowa reakcja nadwrażliwości typu I. Osoby uczulone na obcy antygen zwany alergenem,  posiadają w krwi co najmniej wykrywalne stężenie IgE swoistych dla tego alergenu, podczas gdy u osób zdrowych przeciwciała IgE o takiej swoistości są  nieobecne lub niewykrywalne. Obecne w miejscu wniknięcia alergenu swoiste IgE wzmacniają odpowiedź na alergen, prowadzącą do miejscowego stanu zapalnego, równocześnie nasilając produkcję specyficznej antygenowo IgE, co wzmocnienia i  (czasami) uogólnia alergiczne reakcje zapalne. Nasilenie reakcji alergicznej jest skorelowane ze stężeniem alergenowo-specyficznej IgE, przy czym korelacja ta jest zależna od alergenu. Oznaczenie in vitro poziomu alergenowo-specyficznej IgE, łącznie z wywiadem klinicznym i wynikami innych badań laboratoryjnych, jest pomocne w identyfikacji alergenu odpowiedzialnego za uczulenie. Oznaczenie IgE in vitro nie stanowi zagrożenia dla badanego, które istnieje w przypadków testów skórnych i prowokacji. Ilościowy wynik stężenia sIgE wyrażony jest w kU/l. W teście wykorzystano  Bos d 6 – nBos d 6 – uzyskany z ekstraktu mięsa wołowego e203.