IgE sp. E208 naskórek szynszyli met. ImmunoCAP

Ilościowe oznaczenie w surowicy przeciwciał IgE specyficznych dla alergenów wziewnych naskórka szynszyli, przydatne w diagnostyce uczulenia na szynszylę. Szynszyle, zwierzęta hodowlane,  traktowane niekiedy jak zwierzęta domowe, powodują niewielką liczbę uczuleń. Alergeny pochodzą głównie ze złuszczonego naskórka, łez i moczu, a gęste włosy „puchowe” są nieomal ich pozbawione. Alergeny szynszyli, o charakterze alergenów wziewnych,  zawarte w ekstrakcie E 208, mogą wywoływać:  astmę, alergiczny nieżyt nosa i alergiczne zapalenie spojówek. Zgłaszane są również zmiany skórne. Sugeruje się, że alergeny molekularne odpowiedzialne z uczulenia bezobjawowe i objawowe są białkami obecnymi w surowicy, moczu i naskórku. Przeciwciała klasy IgE uczestniczą w mechanizmie prowadzącym do atopowych, anafilaktycznych reakcji alergicznych (miejscowych lub uogólnionych), określonym jako natychmiastowa reakcja nadwrażliwości typu I. Osoby uczulone na obcy antygen zwany alergenem,  posiadają w krwi co najmniej wykrywalne stężenie IgE swoistych dla tego alergenu, podczas gdy u osób zdrowych przeciwciała IgE o takiej swoistości są  nieobecne lub niewykrywalne. Obecne w miejscu wniknięcia alergenu swoiste IgE wzmacniają odpowiedź na alergen, prowadzącą do miejscowego stanu zapalnego, równocześnie nasilając produkcję specyficznej antygenowo IgE, co wzmocnienia i  (czasami) uogólnia alergiczne reakcje zapalne. Nasilenie reakcji alergicznej jest skorelowane ze stężeniem alergenowo-specyficznej IgE, przy czym korelacja ta jest zależna od alergenu. Oznaczenie in vitro poziomu alergenowo-specyficznej IgE, łącznie z wywiadem klinicznym i wynikami innych badań laboratoryjnych, jest pomocne w identyfikacji alergenu odpowiedzialnego za uczulenie. Oznaczenie IgE in vitro nie stanowi zagrożenia dla badanego, które istnieje w przypadków testów skórnych i prowokacji. Ilościowy wynik stężenia sIgE wyrażony jest w kU/l. W teście wykorzystano pełny ekstrakt e208 (E208) źródła alergenów – naskórka szynszyli.