IgE sp. F221 - kawa

Ilościowe oznaczenie in vitro  w surowicy, z wykorzystaniem ekstraktu kawy, przeciwciał klasy IgE specyficznych w stosunku do  alergenów kawy, przydatne w diagnostyce alergii. Alergia na kawę (Coffea arabica, Coffea canephora lub ponad 100 gatunków rodzaju Coffea spp. ) występuje rzadko, a nieliczne zgłoszone przypadki kliniczne są prawdopodobnie spowodowane alergią na inne składniki napoju niż alergeny ziaren kawy. Częściej można mówić o narażeniu zawodowym pracowników kawiarni, przetwórstwa i pakowni kawy na pył ziaren kawy. Silniej alergizują nasiona kawy zielonej niż kawa palona, gdyż większość alergenów natywnych nasion  jest wrażliwa na proces palenia. Alergia pokarmowa  w nielicznych  opisanych przypadkach objawiała  się migreną: objawami żołądkowo-jelitowymi; bólem głowy (jedynie w okresie pylenia); złym samopoczucie, nieżytem nosa i wysypką. U niektórych osób wykazano pozytywny wpływ kawy na objawy astmy. W przypadkach alergii zawodowej uczulenie objawia się astmą, nieżytem nosa i zapaleniem spojówek. Kawa instant może mieć inny potencjał alergenny niż  palona kawa ziarnista ze względna na dodatek alergenów ukrytych: cykorii, ciecierzycy, zbóż, warzyw etc. Zidentyfikowano kilka alergenów molekularnych ziaren i liści kawy, wśród nich chitynazę z  Coffea arabica (Cof a 1).  Przeciwciała klasy IgE uczestniczą w mechanizmie prowadzącym do atopowych, anafilaktycznych reakcji alergicznych (miejscowych lub uogólnionych), określonym jako natychmiastowa reakcja nadwrażliwości typu I. Osoby uczulone na obcy antygen zwany alergenem,  posiadają w krwi co najmniej wykrywalne stężenie IgE swoistych dla tego alergenu, podczas gdy u osób zdrowych przeciwciała IgE o takiej swoistości są  nieobecne lub niewykrywalne. Obecne w miejscu wniknięcia alergenu swoiste IgE wzmacniają odpowiedź na alergen, prowadzącą do miejscowego stanu zapalnego, równocześnie nasilając produkcję specyficznej antygenowo IgE, co wzmocnienia i  (czasami) uogólnia alergiczne reakcje zapalne. Nasilenie reakcji alergicznej jest skorelowane ze stężeniem alergenowo-specyficznej IgE, przy czym korelacja ta jest zależna od alergenu. Oznaczenie in vitro poziomu alergenowo-specyficznej IgE, łącznie z wywiadem klinicznym i wynikami innych badań laboratoryjnych, jest pomocne w identyfikacji alergenu odpowiedzialnego za uczulenie. Oznaczenie IgE in vitro nie stanowi zagrożenia dla badanego, które istnieje w przypadków testów skórnych i prowokacji. Ilościowy wynik stężenia sIgE wyrażony jest w kU/l. W raporcie wyniku podana jest półilościowa skala RAST/EAST ułatwiająca ocenę ryzyka alergii skorelowanego z uzyskaną wartością liczbową. W teście wykorzystano ekstrakt alergenów kawy F221 (f221).