IgE sp. F31 - marchew

Ilościowe, oznaczenie in vitro  w surowicy, z wykorzystaniem ekstraktu marchwi, przeciwciał klasy IgE specyficznych w stosunku do  alergenów marchwi, przydatne w diagnostyce alergii.  Alergia na marchew (Daucus carota) dotyka ok. 5 % osób z alergię pokarmową, nieznacznie mniej niż alergia na przedstawiciela tej samej rodziny (Apiacea) selera – ponad 6%. Alergia na marchew jest silnie związana z uczuleniem na pyłki brzozy i bylicy, co skutkuje zespołem pyłkowo-pokarmowym, PFS (ang. pollen-food syndrome) seler-marchew-brzoza-bylica-przyprawy w postaci zespołu alergii jamy ustnej OAS (ang. oral allergy syndrome). W krajach endemicznych brzozy: Szwajcarii, Holandii, Polsce i na Litwie, marchew jest jednym z pokarmów najczęściej uczulających dzieci, być może właśnie z powodu reaktywności krzyżowej z białkiem PR-10 brzozy. Do zidentyfikowanych i określonych klinicznie alergenów marchwi należą: Dau c 1, alergen główny (sIgE u 86% osób z alergią), homolog Bet v 1 pyłku brzozy, prototypu białek PR-10; Dau c 4, panalergen profilina, alergen mały, sIgE u 20% uczulonych; Dau c 5 (reduktaza izoflawonowa); Dau c CyP (cyklofilina) i Dau c nsLTP (niespecyficzne białko transportujące lipidy). Znaczenie diagnostyczne Dau c 5 i Dau c CyP nie zostało określone. Nie jest również jasne, czy Dau c nsLPT jest rzeczywiście obecny w jadalnych częściach marchwi. Dau c 1  odpowiada za alergię na marchew, określaną jako alergia związana z pyłkiem brzozy (ang. BP allergy) lub uczulenie związane z Bet v 1  (ang. Bet v 1-related sensitization). Dau c 4  uczula 20% osób z alergią na marchew, określaną jako alergia zależna od pyłku trwa (ang. GP grass pollen related). IgE dla Dau c 5 stwierdzono u  6-20% osób z alergią na marchew.  Tak jak w przypadku alergii na seler, alergia na marchew manifestuje się na ogół łagodnie, choć niezwykle rzadko dochodzi do reakcji ciężkich, łącznie z anafilaksją. Objawy OAS związane z marchwią obejmują głównie okolice jamy ustnej i gardła – obrzęk warg, języka i gardła, nudności, dysfonia oraz swędzenie nosa i ucha. W okresie intensywnego spożycia marchwi zwiększa się ryzyko alergicznego nieżytu nosa. Obserwuje się niekiedy zaostrzenie astmy i  atopowe zapalenie skóry.  Przeciwciała klasy IgE uczestniczą w mechanizmie prowadzącym do atopowych, anafilaktycznych reakcji alergicznych (miejscowych lub uogólnionych), określonym jako natychmiastowa reakcja nadwrażliwości typu I. Osoby uczulone na obcy antygen zwany alergenem,  posiadają w krwi co najmniej wykrywalne stężenie IgE swoistych dla tego alergenu, podczas gdy u osób zdrowych przeciwciała IgE o takiej swoistości są  nieobecne lub niewykrywalne. Obecne w miejscu wniknięcia alergenu swoiste IgE wzmacniają odpowiedź na alergen, prowadzącą do miejscowego stanu zapalnego, równocześnie nasilając produkcję specyficznej antygenowo IgE, co wzmocnienia i  (czasami) uogólnia alergiczne reakcje zapalne. Nasilenie reakcji alergicznej jest skorelowane ze stężeniem alergenowo-specyficznej IgE, przy czym korelacja ta jest zależna od alergenu. Oznaczenie in vitro poziomu alergenowo-specyficznej IgE, łącznie z wywiadem klinicznym i wynikami innych badań laboratoryjnych, jest pomocne w identyfikacji alergenu odpowiedzialnego za uczulenie. Oznaczenie IgE in vitro nie stanowi zagrożenia dla badanego, które istnieje w przypadków testów skórnych i prowokacji. Ilościowy wynik stężenia sIgE wyrażony jest w kU/l. W raporcie wyniku podana jest półilościowa skala RAST/EAST ułatwiająca ocenę ryzyka alergii skorelowanego z uzyskaną wartością liczbową. W teście wykorzystano ekstrakt alergenów marchwi F31 (f31).