Wyszukaj badanie lub pakiet

Skorzystaj z wyszukiwarki lub wybierz interesującą Cię kategorię

Nazwa badania:

Różyczka (Rubella virus) IgG, IgM

Kod oferty: 12007
Kod ICD: V25

Badanie nie jest dostępne w sprzedaży online.

Krótko o badaniu

Różyczka (Rubella virus) IgG, IgM. Oznaczenie w surowicy przeciwciał IgM i IgG specyficznych dla wirusa różyczki, przydatne w diagnostyce serologicznej zakażenia wirusem różyczki i ustaleniu statusu serologicznego badanego.

Więcej informacji

Oznaczenie w surowicy przeciwciał IgM i IgG specyficznych dla wirusa różyczki, przydatne w diagnostyce serologicznej zakażenia wirusem różyczki i ustaleniu statusu serologicznego badanego. Różyczka, łagodna choroba zakaźna wieku dziecięcego, wywoływana przez wirusa Rubella w 30% przypadków przebiega bezobjawowo. Równocześnie jednak należy do grupy zakażeń mających teratogenny wpływ na rozwój płodu, objętych akronimem TORCH (ang. toksoplazmoza, różyczka, cytomegalia, opryszczka). Zakażenie pierwotne w trakcie ciąży może być przyczyną wad rozwojowych u płodu (w wyniku różyczki wrodzonej). Istotne jest więc, aby kobieta planujące ciążę znała swój status serologiczny w stosunku do wirusa różyczki. Wirus po wniknięciu do organizmu płodu (drogą wertykalną) powoduje uszkodzenia śródbłonka naczyń, liczne zakrzepy, zatory i ogniska martwicy, prowadzące do uszkodzenia narządów, rozwoju chorób autoimmunologicznych oraz zaburzeń endokrynologicznych, a także do zmian patologicznych układu nerwowego (opóźnienie umysłowe i ruchowe, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, małogłowie, głuchota). Nabyta przez matkę we wcześniejszym okresie (drogą naturalną lub sztuczną) odporność, praktycznie zabezpiecza przed zakażeniem płodu. Przeciwciała klasy IgM dla antygenów wirusa różyczki są wykrywalne w organizmie osoby zakażonej już kilka dni po wystąpienia objawów, w tym wysypki, o ile objawy są typowe. Przydatność serologicznych oznaczeń IgM jest tym istotniejsza, im bardziej nietypowe i łagodne są objawy ostrej fazy zakażenia. Wynik jakościowego oznaczenia IgM  przekraczający 2-3 krotnie wartość decyzyjną testu immunochemicznego, wskazuje na pierwotne zakażenie. W trakcie reinfekcji wirusem lub w przypadku odporności uzyskanej w wyniku szczepienia,  poziom IgM opisywany jest zwykle jako słabo dodatni. Po przebytym zakażeniu poziom IgM osiąga maksimum w okresie 3 – 6 tygodni i następnie stopniowo opada w okresie miesięcy. W przypadku diagnostyki pierwotnego zakażenia u kobiet w ciąży, stwierdzenie wyniku dodatniego w pojedynczej próbce potwierdza rozpoznanie. Gdy to możliwe, potwierdzenie wyniku nisko dodatniego można uzyskać przez powtórzenie oznaczenia w nowej próbce po 10 – 14 dniach i porównanie wyników. Obecność specyficznych przeciwciał klasy IgG świadczy o przebytej różyczce, szczepieniu lub przebiegającym zakażeniu. Przeciwciała IgG wykrywane są 5-15 dni po wystąpieniu wysypki (jednego z charakterystycznych objawów) i osiągają wysoki poziom między 15. a 30. dniem. W przypadku diagnostyki pierwotnego zakażenia, prowadzonej po zniknięciu wysypki, przesłanką o świeżo przebytym zakażeniu jest wzrost stężenia przeciwciał IgG w kolejnych oznaczeniach, w odstępie 10 – 14 dni. Jeżeli istnieją wskazania do szybkiej diagnostyki np. u kobiet w początkowym okresie ciąży lub w okresie okołokoncepcyjnym, seryjne pomiary IgG należy zastąpić określeniem awidności IgG. Odpowiednio wysoka awidność, oznaczona w pojedynczym pobraniu,  pozwala na wiarygodne wykluczenie zakażenia pierwotnego. Seryjne oznaczenia stężenia przeciwciał IgM/IgG specyficznych dla wirusa różyczki powinny być wykonywane w tym samym laboratorium, tą samą metodą. Patrz też: Różyczka (Rubella virus) IgG, Badanie 345; Różyczka (Rubella virus) IgM, Badanie 346.