Wyszukaj badanie lub pakiet

Skorzystaj z wyszukiwarki lub wybierz interesującą Cię kategorię

Nazwa badania:

Salmonella spp. IgG, IgM, IgA (łącznie)

Kod oferty: 454
Kod ICD: --
Kategoria badań: CHOROBY PRZEWODU POKARMOWEGO, INFEKCJE

Cena badania:

Twoja placówka

Krótko o badaniu

Diagnostyka serologiczna zakażenia bakteriami rodzaju Salmonella. Łączne oznaczanie przeciwciał IgM, IgA i IgG specyficznych dla antygenów Salmonella w surowicy krwi. 

Więcej informacji

Łączne oznaczanie przeciwciał IgM, IgA i IgG specyficznych dla antygenów Salmonella w surowicy krwi. Bakterie z rodzaju Salmonella, rodziny Enterobacteriaceae, są gram-ujemnymi, pałeczkami posiadającymi zdolność ruchu. Są odpowiedzialne za szeroki zakres objawów chorobowych u człowieka. Salmonella spp. są jedną z głównych przyczyn zakażeń pokarmowych, w tym duru brzusznego (Salmonella typhi, Salmonella paratyphi), bakteriemii, zakażeń  śródbłonka naczyniowego, umiejscowionych ognisk zakażeń (np. zapalenia kości i szpiku), zapalenia jelita cienkiego i okrężnicy (Salmonella typhimurium, Salmonella enteritidis i Salmonella heidelberg). Salmonelloza jest chorobą wywołaną zakażeniem Salmonella spp., do której dochodzi na skutek spożycia zakażonej i źle przygotowanej żywności: m.in. mięsa wołowego, drobiu, jajek, owoców, warzyw, nabiału, małży. Do wywołania zakażenia niezbędna jest duża liczba komórek drobnoustroju, które zdołają przekroczyć barierę kwasowości żołądka i konkurować z naturalną florą jelit. W przypadku podeszłego wieku lub stosowania leków na nadkwaśność warunki w przewodzie pokarmowym ulegają zmianie w sposób ułatwiający zakażenie. W jelicie człowieka bakterie przyczepiają się wybiórczo do komórek M i komórek kępek Peyera i przedostają do blaszki właściwej, gdzie są uwalniane i powodują napływ makrofagów (szczepy wywołujące dur brzuszny) lub neutrofili (szczepy nie wywołujące duru brzusznego). S. typhi rozprzestrzenia się poprzez układ siateczkowo-śródbłonkowy, głównie do wątroby, śledziony i szpiku. W ciągu 14 dni bakterie pojawiają się w krwioobiegu, powodując lokalne ogniska przerzutowe zakażenia (np. zapalenie wsierdzia). W niektórych przypadkach zakażenie pęcherzyka żółciowego prowadzi do nosicielstwa (S. typhi i S. paratyphi) i długotrwałego wydalania drobnoustroju z kałem. Szczepy nie wywołujące duru brzusznego generują w organizmie lokalną odpowiedź immunologiczną, podczas gdy te, wywołujące dur brzuszny (m.in. S. typhi) są odpowiedzialne za naciek głębokich tkanek limfatycznych i uogólnioną reakcję układu odpornościowego. Ciężkość przebiegu salmonellozy uzależniona jest, oprócz wirulencji zakażającego szczepu, od takich czynników jak: współistnienie  choroby nowotworowej, leczenie sterydami, cukrzyca, zakażenie HIV, wcześniejsza antybiotykoterapia i immunosupresja. W przypadku szczepów nie powodujących durów zakażenie ma zwykle przebieg samoograniczającego zapalenia jelit, rzadko wymagającego leczenia szpitalnego (głównie w wyniku odwodnienia) i rzadko będącego przyczyną śmierci. W przypadku duru brzusznego śmiertelność również jest niska, a na pogorszenie rokowania wpływa wystąpienie bakteriemii. Salmonelloza może przebiegać jako jeden z trzech zespołów objawów: zapalenie jelit, zlokalizowane zakażenie lub dur brzuszny. Objawy choroby wywołane przez szczepy niepowodujące duru brzusznego rozwijają się w ciągu 6–72 godzin od zakażenia i na ogół przebiegają z biegunką bez obecności krwi. Biegunka zwykle ustępuje w ciągu 3 do 7 dni. Do innych objawów należą bóle głowy, mięśni i gorączka, która ustępuje w ciągu 48 godzin. Zlokalizowane zakażenie jest wynikiem przejściowej lub przetrwałej bakteriemii i może dotyczyć każdego organu. Dur brzuszny może przebiegać z nienasilonymi objawami lub gorączką i toksycznym zatruciem organizmu (10–15% ciężkich przypadków). Inkubacja duru trwa około 10–14 dni i towarzyszy jej niewysoka gorączka,  bóle głowy, uczucie zmęczenia, suchy kaszel, nudności. Następnie gorączka może wzrastać stopniowo, osiągać maksimum przed końcem drugiego tygodnia i trwać do 4 tygodni. W maksimum gorączki występuje często bradykardia. Obłożony  język, zmiana charakteru wypróżnień, bolesność brzucha i hepatosplenomegalia są częstymi i typowymi objawami klinicznymi duru brzusznego. Badanie polega na łącznym oznaczeniu  przeciwciał IgM, IgA i IgG specyficznych dla antygenów Salmonella w surowicy krwi. Wzrastający poziom przeciwciał  świadczy o przebiegającym zakażeniu. Obserwowany jest od pierwszego tygodnia po wystąpieniu gorączki.

Przygotowanie do badania

Brak szczególnych wskazań.

Czynniki mogące mieć wpływ na wynik badania

Przeciwciała heterofilne.

Możliwe przyczyny odchyleń od normy

Wynik: dodatnie IgG, ujemne IgM –  zakażenie przebyte w przeszłości; dodatnie IgG, dodatnie IgM – niedawne lub świeże zakażenie; ujemne IgG, dodatnie IgM – obecne zakażenie; dodatnie IgA –  niedawne, przebyte zakażenie.