Wyszukaj badanie lub pakiet

Skorzystaj z wyszukiwarki lub wybierz interesującą Cię kategorię

Nazwa badania:

Test potwierdzenia obecności przeciwciał anty-HIV 1 i anty-HIV 2

Kod oferty: 321
Kod ICD: F90

Badanie nie jest dostępne w sprzedaży online.

Twoja placówka

Krótko o badaniu

Test potwierdzenia obecności przeciwciał anty-HIV 1 i anty-HIV 2. Weryfikacja metodą immunochromatograficzną nieujemnych (dodatnich lub nieokreślonych) wyników przesiewowych testów serologicznych w kierunku wirusów HIV-1 i HIV-2.

Więcej informacji

Weryfikacja nieujemnych wyników przesiewowych testów w kierunku zakażenia wirusem HIV. Ludzkie wirusy niedoboru odporności HIV-1 i HIV-2,  są czynnikiem etiologicznym zespołu nabytego niedoboru odporności (AIDS). HIV-1 i HIV-2 wykazują podobieństwo. W rejonach konserwatywnych ich genomów, kodujących białka rdzeniowe, homologie wynoszą około 60%, w mniej konserwatywnych, kodujących białka zewnętrzne, homologia jest mniejsza niż 40 %, co skutkuje niewielką reaktywnością krzyżową antygenów otoczkowych obu wirusów. W przypadku HIV-2 szybkość replikacji wirusa i postępy choroby są wolniejsze niż w przypadku HIV-1, a spadek liczby limfocytów T u chorego i wiremia są mniejsze. Ogólnie, zakażenie HIV-2 daje lepsze rokowania niż zakażenie HIV-1, powodujące szybszą progresję AIDS. Serologiczna procedura diagnostyczna zakażenie HIV obejmuje testy przesiewowe i potwierdzające. Potwierdzenie ma na celu określenie udziału ewentualnej reaktywności krzyżowej w reakcji antygen-przeciwciało, która zadecydowała o dodatnim wyniku badania przesiewowego. W diagnostyce serologicznej HIV wymagane jest, by testy potwierdzające identyfikowały przeciwciała specyficzne dla określnej liczby istotnych diagnostycznie składników wirusa. Za wynik dodatni przyjmuje się obecność przeciwciał skierowanych przeciwko produktom genów: env (białka otoczki), gag (białka kapsydu, matriksowe i nukleokapsydu) i/lub pol (odwrotna transkryptaza), uwidocznioną w postaci prążków. Test oparty na metodzie immunochromatograficznej, potwierdza odpowiedź układu odpornościowego wywołaną kontaktem z wirusem, identyfikując obecność specyficznych przeciwciał anty- HIV-1/HIV-2. W przypadku wirusa HIV-1 określane są przeciwciała specyficzne dla: białka rekombinowanego otoczki (ENV) gp160; peptydu otoczki (grupa M i O) gp41; białka rekombinowanego rdzenia (GAG) p24 i peptydu polimerazy (POL) p31.
W przypadku wirusa HIV-2 określane są przeciwciała specyficzne dla: peptydu otoczki (ENV) gp36; peptydu otoczki (ENV) gp140; glikoproteiny gp160 (prekursora gp41) oraz peptydu gp41. Dzięki specyficznym peptydom gp36 i gp140 możliwe jest rozróżnienie infekcji HIV 1 i HIV 2.

Przygotowanie do badania

Brak szczególnych wskazań.

Czynniki mogące mieć wpływ na wynik badania

 

Możliwe przyczyny odchyleń od normy

Wynik dodatni: zakażenie HIV, AIDS.