PPJ anty-Sm/RNP

Ilościowe oznaczenie przeciwciał przeciwjądrowych swoistych dla Sm i RNP w surowicy  jest przydatne w diagnostyce tocznia układowego trzewnego, SLE (ang. systemic lupus erythematosus) i mieszanej choroby tkanki łącznej (zespół Sharpa, MCTD ang. mixed connective tissue disease). Antygeny dla obu rodzajów przeciwciał  należą do rozpuszczalnych antygenów jądrowych, ENA (ang. extractable nuclear antygen).  Przeciwciała anty-Sm (anty-Smith) są swoiste w stosunku do podjednostek rdzenia małych jądrowych rybonukleoprotein (snRNPs), zaangażowanych w przemiany RNA w komórce (tzw. splicing RNA), oznaczonych literowo od A do G. Przeciwciała anty-RNP (przeciwciała przeciwko rybonukleoproteinie zwane też przeciwciałami  anti-U1-RNP)   rozpoznają podjednostki A i C. Oba rodzaje przeciwciał są często oznaczane wspólnie, mimo że ich obecność jest związane z różnymi stanami klinicznymi. Przeciwciała anty-Sm występują u 15-30% chorych na SLE (ujemny wynik testu nie wyklucza możliwości występowania SLE), lecz, z drugiej strony, ich obecność z dużym prawdopodobieństwem potwierdza  SLE, gdyż posiada je 99% chorych z potwierdzonym rozpoznaniem SLE. Przeciwciała anty-RNP identyfikowane są u 30-40% chorych na SLE oraz u 100 % chorych na mieszaną chorobę tkanki łącznej. Przeciwciała anty-Sm i anty-RNP – ENA – szerzej, należą do przeciwciał ANA (ang. antinuclear antibodies) – autoprzeciwciał  swoistych dla własnych, jądrowych lub cytoplazmatycznych, rozpuszczalnych lub stałych,  antygenów wewnątrzkomórkowych, których obecność  jest charakterystyczna dla szeregu systemowych (i narządowych) chorób zapalnych tkanki łącznej o podłożu autoimmunizacyjnym. 

Obecność przeciwciał: toczeń trzewny układowy SLE, mieszana choroba tkanki łącznej (zespół Sharpa, MCTD).

Możliwość interferencji ze strony przeciwciał indukowanych przez białka wirusa Epsteina-Barr.