Bruzdogłowiec szeroki

Bruzdogłowiec szeroki (Diphyllobothrium latum, obecnie często klasyfikowany jako Dibothriocephalus latus) to tasiemiec przenoszony głównie przez surowe lub niedogotowane ryby słodkowodne (czasem także wędzone/peklowane na zimno, jeśli nie były właściwie mrożone). Człowiek zaraża się, gdy zje larwy pasożyta w rybie. Zarażenie bruzdogłowcem często przebiega bezobjawowo, możliwe są ból brzucha, nudności, biegunki lub zaparcia, spadek masy, uczucie przelewania, może prowadzić do niedoboru witaminy B12 i w efekcie anemii megaloblastycznej (osłabienie, bladość, kołatania), czasem także mrowień/drętwień (objawy neurologiczne z niedoboru B12). W zdiagnozowaniu zarażenia istotne jest badanie kału na obecność pasożytów, czasem widać człony tasiemca w stolcu. Leczenie obejmuje stosowanie leków przeciwpasożytniczych (najczęściej prazykwantel lub niklozamid – zależnie od kraju i zaleceń lekarza). Jeśli zarażenie spowodowało anemię/ niedobory wskazane jest także ich równoczesne leczenie. W zapobieganiu zarażenia pomocne jest wystrzeganie się jedzenia surowych/niedogotowanych ryb słodkowodnych, przygotowanie posiłków uwzględniające gotowanie lub mrożenie zgodnie z zasadami bezpieczeństwa żywności.