Cyklotymia

Cyklotymia (zaburzenie cyklotymiczne) to przewlekłe zaburzenie nastroju, w którym przez długi czas występują nawracające okresy gorszego i lepszego nastroju, ale zwykle nie tak silne, by spełniały kryteria pełnej depresji lub manii. Można ją traktować jako łagodniejszą, ale długotrwałą formę choroby dwubiegunowej.

Typowe cechy cyklotymii:

• okresy obniżonego nastroju: smutek, zniechęcenie, gorsza koncentracja, spadek motywacji,
• okresy podwyższonego nastroju/energii: więcej pomysłów, mniejsza potrzeba snu, większa towarzyskość, czasem impulsywność,
• zmienność bywa uciążliwa dla relacji, pracy i samooceny.

Rozpoznanie cyklotymii stawia psychiatra lub psycholog kliniczny na podstawie wywiadu i obserwacji; zwykle ważne jest, że objawy trwają co najmniej 2 lata (u dzieci/młodzieży co najmniej rok) i są obecne przez znaczną część czasu, z krótkimi przerwami. Leczenie to zwykle psychoterapia, czasem leki stabilizujące nastrój dobierane przez psychiatrę.