Hymenolepioza

Hymenolepioza jest chorobą pasożytniczą układu pokarmowego wywołaną przez najmniejszego z tasiemców pasożytujących na ludziach – tasiemca karłowatego (Hymenolepis nana) opisanego po raz pierwszy w 1852 roku przez niemieckiego lekarza i parazytologa, Friedricha Küchenmeistera. Do zarażenia dochodzi przez bezpośrednie spożycie jaj pasożyta, a w wyniku uproszczenia cyklu życiowego sprzyjającego samozarażeniu oraz autoendoinwazji choroba utrzymuje się znacznie dłużej niż czas trwania życia pojedynczego osobnika. Hymenolepioza – szczególnie wśród dzieci – jest najczęściej występującą na świecie chorobą ludzi wywoływaną przez tasiemce, jednak w Polsce diagnozowana jest stosunkowo rzadko. Podstawowym badaniem potwierdzającym zarażenie tasiemcem karłowatym jest badanie koproskopowe, czyli badanie kału pod kątem obecności pasożytów. Hymenolepioza może przebiegać łagodnie, a niejednokrotnie nawet bezobjawowo, jednak zdarzają się ciężkie przypadki choroby, w przebiegu której występują niespecyficzne dolegliwości układu pokarmowego takie jak: bóle brzucha, nudności, biegunka i utrata łaknienia i niezamierzony spadek masy ciała.