Preeklampsja

Preeklampsja (PE, stan przedrzucawkowy, zatrucie ciążowe) to zespół objawów pojawiających się u ciężarnej, zwykle po 20 tyg. ciąży, obejmujący nadciśnienie tętnicze i białkomocz oraz zaburzenia neurologiczne. Wyróżnia się 2 postaci: łagodną i ciężką.  Kryteria rozpoznania postaci łagodnej: ciśnienie > 140/90 mmHg ( 2 pomiary/6h), białkomocz > 3 mg/ 24h; postaci ciężkiej: ciśnienie 110/160 mmHg (2 pomiar/6h), skąpomocz (< 500 ml/ 24h), zaburzenia neurologiczne i widzenia, ból w nadbrzuszu, obrzęk płuc, sinica, trombocytopenia, wzrost enzymów wątrobowych, hipotrofia płodu, proteinuria > 2g.

Przyczyny PE to: hipowolemia, DIC, zaburzenia hemostazy, upośledzenie przepływu krwi przez łożysko, uszkodzenie śródbłonków, dieta, nadwrażliwość ośrodkowego układu nerwowego, niezgodność immunologiczna matka-płód, reaktywność naczyń, spadek filtracji kłębuszkowej, stres, genetyka oraz nieprawidłowości macicy.

Czynniki ryzyka preeklampsji: nadciśnienie, choroby autoimmunologiczne, cukrzyca, choroby nerek, wiek > 40l, BMI> 35 kg/m2, pierworództwo, długie odstępy między ciążami, ciąża mnoga, obciążenie rodzinne. Powikłania PE to: rzucawka, drgawki, utrata przytomności, zespół HELLP, niewydolność nerek i krążenia, DIC, krwawienie do mózgu/oka, encefalopatia nadciśnieniowa, poród przedwczesny, hipotrofia i niedotlenienie płodu. Podejrzenie PE wymaga ciągłego monitorowania stanu matki i płodu (ciężka to wskazanie do hospitalizacji) oraz zakończenia ciąży przed planowanym terminem porodu. U ciężarnej stosuje się leki na nadciśnienie, ograniczające wchłanianie sodu i glikokortykosteroidy.