Adenowirusy IgM

Serologiczna diagnostyka zakażenia adenowirusem typu 2. Adenowirusy ludzkie, w tym typ 2 (HAdV-2) są uważane za powszechny czynnik zakażenia dróg oddechowych u ludzi, szczególnie u dzieci, u których są przyczyną 5-10% „gorączek z dreszczami”, zapalenia migdałków i gardła. U większości dzieci w wieku do 10 r.ż. stwierdzana jest obecność przeciwciał dla wirusa. Zakażenia adenowirusem powodują gorączkę i  objawy z górnych dróg oddechowych. Na ogół są łagodne i samoograniczające się. Przenoszą się przez kaszel i kichanie. Ogniska chorób układu oddechowego związanych z adenowirusem najczęściej pojawiają się późną zimą, wiosną i wczesnym latem. HAdV-2 powodować może ostry zespół oddechowy z wysoką gorączką, dreszczami, bólem głowy i mięśni, powiększeniem węzłów chłonnych, suchym kaszlem, zapaleniem gardła, krtani, tchawicy, oskrzeli i płuc. W przypadku HAdV-2 serodiagnostyka ma raczej zastosowanie epidemiologiczne. Dynamika wytwarzania przeciwciał przypomina inne choroby wirusowe. Pojawianie się przeciwciał klasy IgG wiąże się ze spadkiem poziomu IgM. Zaleca się pobieranie dwóch próbek od chorego: w momencie rozwinięcia pełnych objawów choroby i w okresie rekonwalescencji (2-3 tygodnie później) i porównanie obu stężeń. Wzrost stężenia IgG i spadek stężenia IgM świadczy o świeżym przebyciu zakażenia. Porównaj badanie 3477.