Bartoneloza (B.henselae), IgM met. CLIA

Badanie ma na celu identyfikację w surowicy krwi przeciwciał IgM specyficznych dla Bartonella henselae (B. henselae), bakterii wywołującej zakażenie przenoszone głównie przez pchły. Bakterie z rodzaju Bartonella (Bartonella spp.), przenoszone przez nosicieli: pchły, wszy i kleszcze wywołują u ludzi choroby zwane bartonelozami, o objawach zależnych od gatunku. Drobnoustroje Bartonella spp powodują choroby współistniejące z boreliozą, określne niekiedy łącznie jako choroba z Lyme. B. henselae jest  czynnikiem etiologicznym choroby kociego pazura. Bakterie są przenoszone na człowieka przez zakażonego kota, zwłaszcza młodego (lub psa), Wrotami zakażenia są zadrapania zanieczyszczone odchodami pcheł – nosicieli. Do zakażenie może dochodzić również, gdy zakażone koty, liżą otwartą ranę po zadrapaniu lub w wyniku ugryzienia. B. henselae wnika do erytrocytów. Po okresie bezobjawowym lub okresie z objawami miejscowymi może pojawiać się: niewielka gorączka; grudki lub krostki w miejscu zadrapania;  po 1–3 tygodniach od kontaktu z kotem powiększone, tkliwe węzły chłonne z możliwością przebicia, rzadko inne objawy nieswoiste. Sporadycznie dochodzi do infekcji oka, wątroby, śledziony, mózgu, kości lub zastawek serca lub wsierdzia (endocarditis). Zakażenia takie dotykają głównie osób z osłabionym układem odpornościowym, np. z zaawansowanym zakażeniem HIV. Swoista Swoista dla antygenów B. henselae IgM stwierdzana jest w początkowym okresie choroby u stosunkowo niewielkiego odsetka chorych, ok. 20%, co niekiedy może się wiązać ze zbyt późnym wykonaniem 

Wynik dodatni IgM specyficznej dla patogenu:  przebiegające wczesne zakażenie.