Bor we krwi

Badanie przydatne dla określenia statusu boru w organizmie. Bor jest mikroelementem istotnym dla szeregu funkcji życiowych organizmu, w tym gospodarki wapniowo – fosforanowej, której zaburzenia wpływają w spektakularny sposób na wzrost kości,  demineralizację, utratę masy kostnej i zmiany osteoporotyczne.  Wpływa na prawidłowy skład mineralny kości (jony wapnia, magnezu i fosforu) oraz na funkcjonalne właściwości kości, takie jak  wytrzymałość, wzrost  i  gojenie. Niedobór boru powoduje spadek stężenia wapnia i kalcytoniny w osoczu oraz zwiększenie wydalania wapnia z moczem. Wykazano, że bor zwiększa aktywność kolagenazy i katepsyny D w fibroblastach, modulujących obrót macierzy pozakomórkowej kości, wpływając w ten sposób na zmiany w składzie, strukturze i wytrzymałości oraz wpływa na stężenie estradiolu przez wpływ na syntezę i okres półtrwania. Przedłuża również okres  półtrwania  witaminy D. Ponadto wykazano wpływ boru na funkcje mózgu: zdolności kognitywne i  szybkość reakcji. Bor nie podlega akumulacji w organizmie. Do objawów przedawkowanie boru (rzadko spotykanego) należą: biegunka i bóle brzucha, nadmierne wypadanie włosów, drgawki, depresja. Badanie wykonywane jest w osoczu krwi metodą spektrometrii mas ze sprzężeniem indukcyjnym, ICP-MS (ang. ICP-MS (Inductively coupled plasma mass spectrometry).