CMV (Cytomegalovirus) DNA w moczu met. PCR, jakościowo

Wirus cytomegalii (cytomegalovirus, CMV), to zwyczajowa nazwa wirusa HHV-5 (ang. human herpesvirus-5). CMV jest rozpowszechniony w populacji ludzkiej. Do większości zakażeń pierwotnych dochodzi w wieku około przedszkolnym, a zakażenia mają zazwyczaj przebieg bezobjawowy. W rzadkich przypadkach pierwotne zakażenie CMV klinicznie przypominają mononukleozę zakaźną, powodowaną  przez wirusa z tej samej rodziny – EBV (prawidłowo HHV-4). Do szczególnie niebezpiecznych zakażeń pierwotnych należą zakażenia przez łożysko lub okołoporodowe noworodków (podczas przejścia przez kanał rodny lub z mlekiem matki).  W pierwszym  przypadku wirus może być przyczyną wad rozwojowych,  w tym upośledzeń umysłowych i głuchoty. Wrodzone zakażenie może być potwierdzone w ciągu pierwszych 2-3 tyg. życia. Do reaktywacji CMV i rozwoju objawów zakażenia wtórnego dochodzi w przypadkach osłabienia układu odpornościowego. Aktywne zakażenie CMV rozwija się u około 90% chorych na AIDS. Stosunkowo często dochodzi do rozwoju zakażenia wtórnego po przeszczepach narządów i szpiku,  wskutek  immunosupresji, leczenia cytostatykami i masywnymi  transfuzjami krwi. Zwiększone ryzyko reaktywacji występuje w przypadku poważnych zabiegów operacyjnych oraz przy zakładaniu dojścia centralnego. Reaktywacji CMV może towarzyszyć leukopenia z wysoką gorączką, małopłytkowość, zapalenie wątroby i płuc, zapalenie kłębuszków nerkowych. Reaktywacja CMV ułatwia wtórne zakażenia wirusowe (HHV-6), zakażenia bakteryjne oraz grzybicze. Ograniczeniu masywnego zakażenia wtórnego CMV sprzyja szybkie rozpoznanie.  Technika real time PCR (Łańcuchowa reakcja polimerazy z analizą w czasie rzeczywistym) umożliwia szybkie wykrycie CMV w badanej próbce moczu (surowicy) i charakteryzuje się wysoką czułością.