HCV RNA met. real time RT- PCR, ilościowo + genotypowanie

Określanie genotypu i ilości kopii HCV stosowane w diagnostyce infekcji oraz doborze i monitorowaniu efektywności terapii przeciwwirusowej. HCV jest hepatotropowym wirusem RNA należącym do rodziny flaviwirusów (Flaviviridae), czynnikiem etiologicznym wirusowego zapalenia wątroby typu C (WZW C), bardzo niebezpiecznej choroby o zasięgu globalnym. Zakażenie HCV, dotykające na świecie od 3 do 4 milionów osób rocznie, przebiega jako ostre i chroniczne zapalenie wątroby, prowadzące do trwałego uszkodzenia wątroby, uruchomienia mechanizmów autoimmunizacyjnych i nowotworu, następstw poważniejszych niż konsekwencje lepiej utrwalonego w powszechnej świadomości WZW B, powodowanego przez wirus zapalenia wątroby typu B: HBV. W odróżnieniu od innych wirusów hepatotropowych infekcje wywołane przez HCV często przebiegają bezobjawowo. Wykorzystanie metody RT-PCR pozwala na wykrycie swoistego materiały genetycznego wirusa HCV już po ok 2-4 tyg. od zakażenia. Ostrej infekcji towarzyszy gwałtowny wzrost poziomu wiremii we krwi oraz brak przeciwciał anty-HCV. W przypadku zakażeń przewlekłych obserwuje się stosunkowo nieduży wzrost poziomu wiremii na przestrzeni lat. Precyzyjne określenie wiremii w badanym materiale pozwala na monitorowanie skuteczności terapii i w konsekwencji wprowadzanie odpowiednich modyfikacji. Ze względu na wysoki stopień spontanicznych mutacji HCV wyróżnia się 6 genotypów oraz ich podtypy, determinujących podatność na leczenie. Przed rozpoczęciem terapii skojarzonej zaleca się określenie genotypu wirusa dla doboru najwłaściwszego schematu podawania leków. W teście wykorzystującym metodę opartą na łańcuchowej reakcji polimerazy w czasie rzeczywistym (real-time PCR, RT-PCR) z użyciem starterów i sondy komplementarnych do fragmentu genomu podtypów wirusa HCV możliwe jest ustalenie ilości kopii i genotypów HCV: 1a, 1b; 2; 3a; 4; 5 i 6.a