IgA wydzielnicza w kale

Pomiar stężenia wydzielniczej IgA (sIgA) w kale (stolcu),  w diagnostyce chorób zapalnych jelit, chorób jelit o patomechanizmie infekcyjnym, autoimmunizacyjnym i alergicznym.
IgA w kale (stolcu), określana jako IgA wydzielnicza (SIgA), występuje głównie w wydzielinach błon śluzowych dróg oddechowych oraz jelit. Wykazuje odporność na degradację enzymatyczną i posiada zdolność przetrwania w warunkach panujących w przewodzie pokarmowym i drogach oddechowych. Poza układem pokarmowym i oddechowym, sIgA obecna jest w mleku matki, ślinie, łzach, wydzielinie nosowej, układzie moczowo-płciowym. Wytwarzana jest w większych ilościach niż wszystkie pozostałe rodzaje przeciwciał razem wzięte. Produkcja sIgA zależy od stylu życia i składu diety (ilości kwasów tłuszczowych, EFA, choliny,  glutationu i glicyny, fosfatydylocholiny, witaminy C czy cynku). Dzienne produkcja wynosi  5-15 g, w największej części w jelitach). Poziom sIgA w stolcu jest wskaźnikiem zdrowia jelit, odporności wydzielniczej i funkcji bariery jelitowej. sIgA odgrywa kluczową rolę w homeostazie i mechanizmach odporności jelitowej, stanowiąc pierwszą linia obrony przed patogenami (bakteriami, drożdżami czy pasożytami), neutralizując ich toksyny oraz utrzymując równowagę mikrobioty jelitowej. Ogranicza dostęp bakterii gatunków patogennych i ich  toksyn do komórek nabłonka jelitowego; umożliwia eliminację patogenów,  regulując prawidłową kolonizację jelit. Produkcja IgA w przewodzie pokarmowym zależy od mikrobioty jelitowej, której gatunki w różny sposób wpływają na limfocyty B przestawiając ich repertuar na produkcję przeciwciał sIgA. Jednak szczepy bakteryjne, które napędzają produkcję IgA w jelitach, pozostają w dużej mierze nieznane.