IgE sp. F15 - fasola

Ilościowe oznaczenie w surowicy in vitro, w oparciu o ekstrakt nasion fasoli białej (fasoli jasiek), przeciwciał  IgE specyficznych dla alergenów fasoli, przydatne w diagnostyce alergii. Fasola biała (Phaseolus vulgaris), to termin nadawany odmianom fasoli, których nasiona mają jasny kolor. Istnieje kilka odmian białej fasoli używanych w różnych potrawach. Fasolę białą tradycyjnie spożywa się samą, bez strąków (popularna w Polsce fasola Jasiek). Fasola biała może rzadko wywoływać objawy zależnej od IgE alergii pokarmowej u osób uczulonych. Alergia na fasolę białą przebiega na ogół łagodnie (alergie na rośliny strączkowe, w tym inne rodzaje fasoli, groch i soję są częstsze i mają bardziej nasilone objawy). Objawy alergii na fasolę białą obejmują: reakcje skórne (uogólniony rumień, pokrzywka); obrzęk naczynioruchowy; objawy z górnych dróg oddechowych (ucisku w klatce piersiowej, świszczący oddech);  objawy z przewodu pokarmowego (ból brzucha, biegunka); zawroty głowy etc.  Opisano rzadkie przypadki opuchnięcia języka i świądu jamy ustnej po zjedzeniu pieczonej fasoli.  Istnieje niewielka reaktywność krzyżowa pomiędzy gatunkami należącymi do rodziny strączkowych, do której należy fasola, ale nie wiążą się one z istotnymi objawami klinicznymi. Wykazano, że większość osób jest uczulona na więcej niż 1 gatunek fasoli, ale w sposób nieistotny klinicznie. Wykazano reaktywność  krzyżową pomiędzy ekstraktami orzeszków ziemnych, groszku ogrodowego, ciecierzycy i soi, jednakże kliniczna reaktywność krzyżowa między członkami rodziny roślin strączkowych jest niewielka. Przeciwciała klasy IgE uczestniczą w mechanizmie prowadzącym do atopowych, anafilaktycznych reakcji alergicznych (miejscowych lub uogólnionych), określonym jako natychmiastowa reakcja nadwrażliwości typu I. Osoby uczulone na obcy antygen zwany alergenem,  posiadają w krwi co najmniej wykrywalne stężenie IgE swoistych dla tego alergenu, podczas gdy u osób zdrowych przeciwciała IgE o takiej swoistości są  nieobecne lub niewykrywalne. Obecne w miejscu wniknięcia alergenu swoiste IgE wzmacniają odpowiedź na alergen, prowadzącą do miejscowego stanu zapalnego, równocześnie nasilając produkcję specyficznej antygenowo IgE, co wzmocnienia i  (czasami) uogólnia alergiczne reakcje zapalne. Nasilenie reakcji alergicznej jest skorelowane ze stężeniem alergenowo-specyficznej IgE, przy czym korelacja ta jest zależna od alergenu. Oznaczenie in vitro poziomu alergenowo-specyficznej IgE, łącznie z wywiadem klinicznym i wynikami innych badań laboratoryjnych, jest pomocne w identyfikacji alergenu odpowiedzialnego za uczulenie. Oznaczenie IgE in vitro nie stanowi zagrożenia dla badanego, które istnieje w przypadków testów skórnych i prowokacji. Ilościowy wynik stężenia sIgE wyrażony jest w kU/l. W raporcie wyniku podana jest półilościowa skala RAST/EAST ułatwiająca ocenę ryzyka alergii skorelowanego z uzyskaną wartością liczbową. W teście wykorzystano ekstrakt alergenów  fasoli białej F15 (f15).