IgE sp. F77 - beta laktoglobulina

Ilościowe oznaczenie w surowicy in vitro, z wykorzystaniem ekstraktu f77, przeciwciał  IgE specyficznych dla beta-laktoglobuliny (β-laktoglobuliny) mleka krowiego, przydatne w diagnostyce i różnicowaniu alergii na mleko krowie i jego produkty. Wśród dzieci częstość alergii na mleko krowie zaczęła wzrastać w latach 50. latach XX wieku wraz ze spadkiem procentu niemowląt karmionych piersią. Dziś dochodzi nawet do kilkunastu procent. Dotyka 0,5-3% niemowląt i małych dzieci do  roku. Obserwuje się jednak narastającą naturalnie z wiekiem remisję objawów alergii (wzrost tolerancji), która obserwowana jest u 85% trzylatków. Jednakże u ponad 10% osób alergia na alergeny mleka krowiego utrzymuje się z różnym nasileniem i objawami.  Alergen molekularny mleka, β-laktoglobulina, z rodziny lipokalin,  o kodzie WHO/IUIS:  Bos d 5,  jest głównym, obok Bos d 4, białkiem alergennym frakcji serwatki mleka krowiego. Oba stanowią ok. 20% białek mleka. sIgE dla Bos d 5 identyfikowana jest u 61% osób z alergią na mleko krowie. Bos d 5 jest w ograniczonym zakresie wrażliwy na ciepło – utrata alergenności wymaga kilkuminutowego gotowania lub pieczenia. Objawy kliniczne alergii na Bos d 5 są uogólnione. Obejmują atopowe zapalenie skóry i reakcje anafilaktyczną o różnym stopniu nasilenia. Wykazano reaktywność krzyżową sIgE dla Bos d 5 i Bos d 4, α-laktoalbuminą,  spowodowaną wspólną sekwencję aminokwasów. Przeciwciała klasy IgE uczestniczą w mechanizmie prowadzącym do atopowych, anafilaktycznych reakcji alergicznych (miejscowych lub uogólnionych), określonym jako natychmiastowa reakcja nadwrażliwości typu I. Osoby uczulone na obcy antygen zwany alergenem,  posiadają w krwi co najmniej wykrywalne stężenie IgE swoistych dla tego alergenu, podczas gdy u osób zdrowych przeciwciała IgE o takiej swoistości są  nieobecne lub niewykrywalne. Obecne w miejscu wniknięcia alergenu swoiste IgE wzmacniają odpowiedź na alergen, prowadzącą do miejscowego stanu zapalnego, równocześnie nasilając produkcję specyficznej antygenowo IgE, co wzmocnienia i  (czasami) uogólnia alergiczne reakcje zapalne. Nasilenie reakcji alergicznej jest skorelowane ze stężeniem alergenowo-specyficznej IgE, przy czym korelacja ta jest zależna od alergenu. Oznaczenie in vitro poziomu alergenowo-specyficznej IgE, łącznie z wywiadem klinicznym i wynikami innych badań laboratoryjnych, jest pomocne w identyfikacji alergenu odpowiedzialnego za uczulenie. Oznaczenie IgE in vitro nie stanowi zagrożenia dla badanego, które istnieje w przypadków testów skórnych i prowokacji. Ilościowy wynik stężenia sIgE wyrażony jest w kU/l. W teście wykorzystano ekstrakt beta-laktoglobuliny, f 77 (F77).