IgE sp. M5 - Candida albicans

Ilościowe  oznaczenie in vitro  w surowicy krwi, z wykorzystaniem ekstraktu źródła alergenów przeciwciał klasy IgE specyficznych w stosunku do  alergenów drożdżaka Candida albicans,  przydatne w diagnostyce alergii. Bielnik biały, Candida albicans (C. albicans)  jest powszechnie występującym  w pomieszczeniach i w środowisku (w glebie i resztkach organicznych),  jednokomórkowym, termotolerancyjnym, drożdżakiem, komensalem ludzi. U zdrowych osób C. albicans występuje w małych ilościach na błonach śluzowych, np. w jamie ustnej, przewodzie pokarmowym, narządach płciowych i drogach oddechowych, tworząc element prawidłowej mikrobioty. Posiada jednak silne  działanie alergizujące i charakter patogenu oportunistycznego. Gatunki Candida są powiązane z nadwrażliwością typu natychmiastowego (głównie astmą i atopowym zapaleniem skóry) lub opóźnionego (NTP). Przede wszystkim stanowi jednak patogen odpowiedzialny za grzybice oportunistyczne (kandydozy). Obserwowane na błonach śluzowych kolonie C. albicans są białe i gładkie, widoczne gołym okiem. U osób uczulonych C. albicans może wywołać lub zaostrzyć do nasilenia zagrażającego życiu astmę, powodować objawy skórne i atopowe zapalenie skóry (AZS). Stwierdzono reaktywność krzyżową cząsteczek alergennych C. albicans z pleśniami i drożdżami. Przeciwciała klasy IgE uczestniczą w mechanizmie prowadzącym do atopowych, anafilaktycznych reakcji alergicznych (miejscowych lub uogólnionych), określonym jako natychmiastowa reakcja nadwrażliwości typu I. Osoby uczulone na obcy antygen zwany alergenem,  posiadają w krwi co najmniej wykrywalne stężenie IgE swoistych dla tego alergenu, podczas gdy u osób zdrowych przeciwciała IgE o takiej swoistości są  nieobecne lub niewykrywalne. Obecne w miejscu wniknięcia alergenu swoiste IgE wzmacniają odpowiedź na alergen, prowadzącą do miejscowego stanu zapalnego, równocześnie nasilając produkcję specyficznej antygenowo IgE, co wzmocnienia i  (czasami) uogólnia alergiczne reakcje zapalne. Nasilenie reakcji alergicznej jest skorelowane ze stężeniem alergenowo-specyficznej IgE, przy czym korelacja ta jest zależna od alergenu. Oznaczenie in vitro poziomu alergenowo-specyficznej IgE, łącznie z wywiadem klinicznym i wynikami innych badań laboratoryjnych, jest pomocne w identyfikacji alergenu odpowiedzialnego za uczulenie. Oznaczenie IgE in vitro nie stanowi zagrożenia dla badanego, które istnieje w przypadków testów skórnych i prowokacji. Ilościowy wynik stężenia sIgE wyrażony jest w kU/l. W raporcie wyniku podana jest półilościowa skala RAST/EAST ułatwiająca ocenę ryzyka alergii skorelowanego z uzyskaną wartością liczbową. W teście wykorzystano pełny ekstrakt  m5 (m05)  Candida albicans.