Molibden

Pomiar stężenia molibdenu w surowicy. Molibden (Mo), pierwiastek chemiczny z grupy metali przejściowych, jest niezbędnym do życia mikroelementem (pierwiastkiem śladowym), naturalnie występującym w wielu produktach spożywczych, dostępnym również jako suplement diety. Fizjologicznie, jest elementem strukturalnym molibdopteryny, kofaktora czterech enzymów: oksydazy siarczynowej, oksydazy ksantynowej, oksydazy aldehydowej i mitochondrialnego składnika redukującego amidoksymy (mARC, ang. mitochondrial amidoxime reducing component). Enzymy te uczestniczą w metabolizmie aminokwasów siarkowych oraz związków heterocyklicznych: puryn i pirymidyn. Oksydazy: ksantynowa i aldehydowa oraz  mARC uczestniczą w metabolizmie leków i toksyn. Molibden wchłaniany jest biernie z pożywienia w przewodzie pokarmowym. Dorośli wchłaniają od 40 do 100% molibdenu dostępnego w diecie, niemowlęta niemal cały z mleka matki lub mleka modyfikowanego. Molibden w postaci molibdopteryny  magazynowany jest w wątrobie, nerkach, nadnerczach i kościach. Głównym regulatorem jego poziomu w organizmie są odpowiedzialne za jego wydalanie nerki. Do niedoboru molibdenu dochodzi rzadko i jego stężenie w surowicy w warunkach klinicznych nie jest oceniane rutynowo. Zalecania dotyczące spożycia molibdenu zależą od płci i wieku. Najbogatszym źródłem molibdenu są warzywa, produkty pełnoziarniste, fasola, orzechy oraz wątroba wołowa. Ilość molibdenu w żywności zależy od jego ilości w glebie i wodzie stosowanej przez plantacje. Molibden jest dostępny w postaci suplementów zawierających wyłącznie molibden, molibden w połączeniach z innymi minerałami oraz w produktach multiwitaminowych/mineralnych. Formy molibdenu w suplementach obejmują chlorek molibdenu, molibdenian sodu, glicynian molibdenu i chelat aminokwasowy molibdenu. Niedobór molibdenu był odnotowany w przypadku osób z mutacją genetyczną, uniemożliwiającą syntezę molibdopteryny. Niedobór molibdopteryny upośledza funkcję enzymów metabolizujących siarczyn, prowadząc do encefalopatii i drgawek. Uszkodzenia neurologiczne są na tyle poważne, że zazwyczaj prowadzą do śmierci w ciągu kilku dni po urodzeniu. Ostry efekt toksyczny molibdenu ujawnia się rzadko i dotyczy narażenia zawodowego w górnictwie i metalurgii. Objawia się bólami stawów  przypominającymi dnę moczanową oraz nieprawidłowo wysokim poziomem kwasu moczowego we krwi.