Panel jajo kurze – ekstrakty i 4 komponenty alergenowe

Diagnostyka uczulenia na jajo kurze w oparciu o ekstrakty alergenowe głównych struktur jaja  oraz istotne klinicznie alergenu molekularne białka. Pomiar in vitro stężenia sIgE, obok wywiadu klinicznego i testów skórnych, stanowi podstawę identyfikacji alergenu odpowiedzialnego za uczulenie. Nie niesie zagrożenia dla badanego, które istnieje w przypadku testów skórnych.  Przeciwciała klasy IgE uczestniczą w mechanizmie anafilaktycznej reakcji alergicznej (miejscowej  lub uogólnionej) określanej jako  natychmiastowa reakcja nadwrażliwości typu I. Osoby uczulone przez obcy antygen zwany alergenem, posiadają we krwi wykrywalne stężenie IgE swoistych dla tego alergenu (sIgE, asIgE), podczas gdy u osób zdrowych sIgE o takiej swoistości są niewykrywalne. Uczulenie objawowe określane jest terminem alergia.  Obecne w miejscu wniknięcia alergenu (preformowane) sIgE generują miejscowy stan zapalny, nasila się synteza kolejnych frakcji sIgE, w efekcie dochodzi do wzmocnienia i uogólnia reakcji alergicznej. Nasilenie reakcji koreluje dodatnio ze stężeniem sIgE rozpoznających fragmenty białkowe alergenu, natomiast IgE rozpoznające uniwersalne CCD, czyli wiążące tzw. glikotopy CCD alergenów glikoproteinowych są klinicznie nieistotne (nieme) , lecz zawyżają wyniki pomiarów opartych zwłaszcza na ekstraktach alergenowych.   Panel uwzględnia ekstrakty głównych struktur jaja kurzego: białka jaja (f1) i żółtka (f75) oraz wysokooczyszczone alergeny molekularne białka jaja (stąd n poprzedzające nazwę alergenu): owomukoid Gal d 1 (f233); owoalbuminę Gal d 2 (f232), konalbuminę Gal d 3 (f323) i Gal d4 lizozym (k208). 
Większość alergenów molekularnych jajka jest ciepłolabilna (odporna na działanie wysokiej temperatury), stąd duży ( powyżej 75%) spadek alergenowości po ugotowaniu (10 min.) i po pieczeniu. Gal d 1 jest najsilniej alergizującym alergenem molekularnym o dużej odporności na  ciepło i denaturację chemiczną. Obecność sIgE dla Gal d 1 wskazuje na ryzyko silnej reakcji na jajko we wszystkich postaciach (surowe, gotowane, pieczone), a jej wysokie stężenie na długi okres uczulania. Gal d 2 (ovalbumina – albumina jaja kurzego), o niskiej odporności na ciepło i denaturację chemiczną, jest istotna klinicznie jedynie  ze względu na obfitość. Ryzyko objawów występuje w przypadku ekspozycji na jajko surowe lub nieznacznie podgrzewane oraz w przypadku niektórych szczepionek zawierających śladowe ilości owoalbuminy. Przeciwciała sIgE dla ciepłowrażliwej Gal d 3, wiążą się z ryzykiem reakcji alergicznej wyłącznie w przypadku jajka surowego lub lekko podrzewanego. Podobną ciepłowrażliwość i odporność na denaturację chemiczną wykazuje Gal d 4 – lizozym jajka.  Ogólnie, żółtko jaja uczula słabiej, a jego alergeny wykazują tylko częściową odporność na podrzewanie (np. liwetyna). W teście wykorzystano pełne ekstrakty białka (f1) i żółtka (f75) jaja kurzego oraz wysokooczyszczone, natywne alergeny molekularne białka: nGal d 1, nGal d 2, nGal d 3 i nGal d 4.