Panel wątrobowy z zespołem nakładania (AMA-M2, M2-3E, Sp100, PML, gp210, LC-1, LKM-1, SLA/LP, SS-A, Ro-52, Scl-70, CENP A, CENP B, PGDH ), met. immunoblot

Oznaczenie autoprzeciwciał IgG dla 14 antygenów istotnych w diagnostyce autoimmunizacyjnego zapalenia wątroby (AIH) i pierwotnej żółciowej marskości wątroby (PBC) oraz przeciwciał jądrowych charakterystycznych  dla zespołów nakładania. Zespół nakładania (overlap syndrome) polega na jednoczesnym przebiegu dwóch typów autoimmunizacyjnych chorób wątroby: PBC i AIH  lub jednego w połączeniu z inną chorobą autoimmunizacyjną np. twardziną układową. Autoimmunizacyjne zapalenie wątroby, AZW, AIH (ang. autoimmune hepatitis) jest stanem przewlekłym, wykazującym okresy zaostrzeń i remisji, powodowanym (jak we wszystkich chorobach autoimmunizacyjnych) utratą tolerancji w stosunku do własnych antygenów tkankowych. W niszczeniu komórek wątroby uczestniczą cytotoksyczne limfocyty T oraz mechanizm cytotoksyczności komórkowej zależnej od przeciwciał,  ADCC (ang. antibody dependet cellurar cytotoxicity). Rozpoznanie AIH potwierdzane jest  obecnością autoprzeciwciał (ANA i lub ASMA – typ I; LKM-1 – typ II i SLA – typ III) w surowicy przy wykluczeniu aktywnej replikacji wirusów hepatotropowych. Pierwotna marskość żółciowa wątroby, PBC (ang. primary biliary cirrhosis), jest przewlekłą autoimmunizacyjną  chorobą  wątroby doprowadzającą do niszczenia wewnątrzwątrobowych przewodzików żółciowych i cholestazy, w konsekwencji zwłóknienia i marskości. Dla PBC charakterystyczna jest obecność autoprzeciwciał AMA.