P/c. p. czynnikowi wewnętrznemu Castle'a

Oznaczenie autoprzeciwciał przeciwko czynnikowi Castle'a, IFA (ang. intrinsic factor antibody) stosowane jest  w diagnostyce w anemii złośliwej pozostającej w związku z zanikowym zapaleniem błony śluzowej żołądka. Wewnętrzny czynnik Castle´a, IF (ang. intrinsic factor) wydzielany jest przez komórki okładzinowe obecne w górnej części szyjki gruczołów właściwych żołądka. IF w świetle żołądka tworzy odporny na trawienie kompleks z witaminą B12, niezbędny do wchłaniania witaminy B12 w jelicie. Witamina B12 jest wykorzystywana w erytropoezie do wiązania żelaza. U 50–70% chorych  na anemię  złośliwą i przewlekłe zapalenie błony śluzowej żołądka identyfikowane są autoprzeciwciała  krążące swoiste dla czynnika IF, określane jako IFA  (ang. intrinsic factor antibodies,  antibodies against intrinsic factor). U 80-90% chorych na anemię złośliwą występują autoprzeciwciała przeciwko komórkom okładzinowym, APCA (ang. parietal cell autoantibody). Obecność APCA jest uważana za przesiewowy marker niedokrwistości złośliwej, a obecność IFA pozwala na wykluczenie możliwości zamaskowania APCA przez inne przeciwciała (np. przeciwmitochondrialne). IFA dzielą się na typ I, blokujący wiązanie witaminy B12 z IF (70%)  oraz typ II (30%), blokujący wychwyt kompleksu czynnika wewnętrznego z witaminą B12. Rozwinięta niedokrwistość złośliwa, cechująca się przewlekłym zanikowym zapaleniem błony śluzowej trzonu żołądka (z ominięciem części odźwiernikowej) i hipergastrynemią, rozwija się z  autoimmunologicznego zapalenia błony śluzowej żołądka, AIG (ang. autoimmune gastritis) w efekcie zmniejszonego wchłaniania witaminy B12 w jelicie krętym. Przeciwciała IFA (i APCA) należą do klasy IgA i IgG.