P/c. p. mięśniowi sercowemu met. IIF

Oznaczenie przeciwciał przeciwko mięśniowi sercowemu, metodą immunofluorescencji pośredniej IFF), przydatne w diagnostyce zespołu Dresslera i miopatii o komponencie autoimmunizacyjnej. Autoprzeciwciała przeciw mięśniowi sercowemu, CA (ang. anti-cardiac antibidies)  wykazują specyficzność w stosunku do antygenów znajdujących się w różnych fragmentach kardiomiocytu  lub komórki mięśnia prążkowanego: w sarkolemmie, sarkoplazmie, fibrylarynie itd. Metodą immunofluorescencji pośredniej CA stwierdzane są w autoimmunologicznie uwarunkowanym zespole pozawałowym (Zespole Dresslera), dotykającym 0,5-4,5% chorych po zawale mięśnia sercowego i w zespole pokardiotomijnym. Występują w gorączce reumatycznej, reumatycznym zapaleniu mięśnia sercowego,  miasteni, pierwotnej kardiomiopatii, wirusowym zapaleniu mięśnia sercowego.