P/c. p. SLA/LP met. IIF (CBA)

Autoprzeciwciała przeciwko rozpuszczalnemu antygenowi wątrobowemu/wątrobie i trzustce, anty-SLA/LP (ang.  antibodies against soluble liver antigen/liver pancreas), określanemu również jako rozpuszczalny antygen wątrobowy (SLA, ang. soluble liver antigen) lub  antygen wątrobowo-trzustkowy (LP, ang. liver pancreas antigen), są  autoprzeciwciałami stwierdzanymi u odsetka (10–30%) chorych na autoimmunologiczne zapalenie wątroby, AIH (ang. autoimmune hepatitis). Wiadomo, że przeciwciała anty-SLA oraz anty-LP stanowią jedną frakcję immunoglobulin, określanych jako anty-SLA/LP, a ich antygenem docelowym jest wspólne białko UGA-tRNA. AIH, posiadające trzy podtypach klinicznych: AIH1, AIH2 i  AIH3, podejrzewane jest po wykluczeniu innych form zapalenia o podobnym obrazie klinicznym. Laboratoryjnie, wiąże się z podwyższonym poziomem aminotransferaz w surowicy, hipergammaglobulinemią IgG oraz obecnością krążących autoprzeciwciał, w szczególności przeciwciał przeciwjądrowych (ANA), przeciwciał przeciwko mięśniom gładkim (anty-SMA) i/lub anty-SLA/LP. Choroba rozwija się głównie po okresie dojrzewania i najczęściej ma przebieg przewlekły, rzadziej ostry lub ostry i ciężki. Typowymi współistniejącymi z AIH chorobami autoimmunologicznymi są autoimmunizacyjne zapalenie tarczycy i choroby reumatyczne. Anty-SLA/LP, są traktowane jako mocny marker diagnostyczny dla AIH1, szczególnie w przypadkach podejrzenia AIH przy braku innych istotnych diagnostycznie przeciwciał (ANA, ASMA lub LKM-1). Obecność anty-SLA/LP może wskazywać na groźniejszą postać AIH: z cięższym przebiegiem;  z opornością na leczenie;  wyższym ryzykiem nawrotu po odstawieniu leczenia i potencjalnie gorszym rokowaniem. W klasycznych testach immunofluorescencyjnych (IIF), przeciwciała anty- SLA/LP nie reagują z tkankami wątroby małpy lub szczura jako substratem. Oznaczenie wykonywane jest więc testem typu CBA (ang. cell based assay), w którym substratem do wyłapywania przeciwciał  są komórki transfekowane antygenem SLA/LP na drodze inżynierii genetycznej z wykorzystaniem plazmidu. Czułość diagnostyczna przeciwciał anty-SLA/LP dla AIH1 jest bliska 100%,  pod warunkiem jednak, że towarzyszą im odpowiednie objawy kliniczne. W przeciwieństwie do innych  autoprzeciwciał, anty-SLA/LP są wysoce specyficzne dla AIH – nie były opisywane w przebiegu innych chorób. W mogą występować pojedynczo lub wraz z innymi autoprzeciwciałami.