PPJ ENA met. immunoblot (7 antygenów)

Identyfikacja obecności przeciwciał przeciwjądrowych ANA (ang. antinuclear antibodies) reagujących z rozpuszczalnymi antygenami jądra, ENA (ang. extractable nuclear antygen) jest przydatna w szczegółowej diagnostyce autoimmunizacyjnych chorób tkanki łącznej. Autoprzeciwciała swoiste dla rozpuszczalnych antygenów jądrowych, ENA,  są identyfikowane u osób z chorobami autoimmunologicznymi (autoimmunizacyjnymi) tkanki łącznej. Badanie ENA jest zazwyczaj wykonywane jako rozszerzenie i doprecyzowanie badania przeciwciał przeciwjądrowych ANA, w przypadku, gdy wynik ANA jest dodatni. Autoprzeciwciała przeciwjądrowe i przeciwcytoplazmatyczne są przeciwciałami swoistymi w stosunku do własnych stałych lub rozpuszczalnych antygenów wewnątrzkomórkowych. Algorytm obejmujący oznaczenie autoprzeciwciał dla ENA (PPJ ENA) jako rozszerzenia oznaczenia ANA pozwala na bardziej szczegółową identyfikację rodzaju autoprzeciwciał przeciwjądrowych i wskazuje na konkretne choroby autoimmunologiczne. Immunoblot dla PPJ ENA umożliwia identyfikację w surowicy autoprzeciwciał swoistych w stosunku do rozpuszczalnych antygenów jądra komórkowego: nRNP/Sm, Sm, SS-A, Ro-52, SS-B, Scl-70, Jo-1. Obecność tego rodzaju autoprzeciwciał w krążeniu jest charakterystyczna dla szeregu systemowych (i narządowych) chorób zapalnych tkanki łącznej, CTD (ang. Connective tissue diseases), o podłożu autoimmunizacyjnym. Oznaczanie panelu PPJ ENA pozwala na różnicową diagnostykę CTD oraz na monitorowanie aktywności procesu chorobowego. Wykonywany jest w diagnostyce: mieszanej choroby tkanki łącznej (zespół Sharpa, MCTD), diagnostyce układowego tocznia trzewnego (SLE), zespołu Sjogrena, postępowej twardziny układowej (SCs), zapalenia wielomięśniowego (PM) i skórno-mięśniowego (DM).