Schistosomoza IgG, met. Western Blot

Potwierdzenie metodą Western blot (immunoblotu) obecności schistosomatozy stwierdzonej metodami serologicznymi. Schistosomatoza, bilharcjoza – obejmuje grupę chorób pasożytniczych wywoływanych przez przywry z rodzaju Schistosoma (Schistosoma haematobium, S. mansoni, S. intercalatum, S. japonicum i S. mekongi), występujące głównie w Afryce, ponadto w Ameryce Południowej, w Azji Południowo-Wschodniej (Chiny) i na Bliskim Wschodzie. Schistosomatoza jest drugą po malarii najpoważniejszą chorobą pasożytniczą, liczbę chorych ocenia się na ok. 230 milionów. W Polsce spotykana jest rzadko u osób przebywających w zagrożonych obszarach. Poważnym problem staje się rozszerzanie światowego zasięgu choroby wskutek migracji ludności i potężnym inwestycjom hydrologicznym, głównie zaporom. Badania serologiczne (ELISA) w kierunku schistosomatozy stają się przydatne u osób, których nie dało się zdiagnozować w badaniu moczu i kału. Czułość i specyficzność testu zależy od doboru antygenów i gatunku przywry. Dodatni wynik testu ELISA potwierdzany jest metodą immunoblotu, pozwalającego na ustalenie gatunku lub potwierdzenie swoistości wyniku w stosunku do rodzaju Schistosoma. Obecność przeciwciał we krwi wskazuje jedynie na zarażenie pasożytem bez informacji o stanie klinicznym, ilości pasożytów i rokowaniach.