SIBO - wodorowo-metanowy test oddechowy

Wodorowo-metanowy test oddechowy przeznaczony jest do diagnostyki zespołu rozrostu bakteryjnego w jelicie cienkim, SIBO (ang. small intestinal bacterial overgrowth). SIBO polega na kolonizacji jelita cienkiego przez nadmierną liczbę rodzajów bakterii charakterystycznych dla jelita grubego (okrężnicy): m.in. Escherichia, Shigella, Klebsiella, Pseudomonas, Aeromonas, Proteus. Liczna obecność tych bakterii  w nietypowej lokalizacji  może okazać się szkodliwa dla gospodarza.
Do rozwoju SIBO mogą predysponować:
• Zespół jelita drażliwego (IBS); • Zaburzenia motoryki jelit związane z:
- miopatiami i neurpatiami (np. w przebiegu cukrzycy),
- przewlekłym stosowaniem leków (np. przeciwbólowych,
- wadami anatomicznymi,
- zabiegami operacyjnymi,
- podeszłym wiekiem,
- chorobami przewlekłymi (nerek, tarczycy, etc.); • Choroby immunologiczne:
- Niedobory odpdornościowe,
- Celiaka, choroba Crohna.
Objawami SIBO mogą być: bóle brzucha, wzdęcia i oddawanie gazów, uczucie pełności,  zaparcia lub biegunka tłuszczowa, nieuzasadniona utrata masy ciała.
Test opiera się na pomiarze metodą GC-MS stężenia wodoru (H2) i metanu (CH4) w wydychanym powietrzu, po wypiciu substratu – roztworu laktulozy/lactitolu. Stężenia obu substancji wyrażane są w ppm (ang. (ang. parts per milion, części na milion części) – liczbie cząsteczek w milionie cząsteczek powietrza wydychanego. Poza wynikami testu  diagnoza opiera się na dokonanej przez lekarza analizie objawów zaobserwowanych i zanotowanych przez badanego  w trakcie wykonywania testu. Diagnozę stawia lekarz po uwzględnieniu historii pacjenta i wspomnianych objawów towarzyszących testowi. Za dodatni wynik testu oddechowego w kierunku SIBO przyjmuje się: wzrost poziomu  wodoru w wydychanym powietrzu o co najmniej 20 ppm  i/lub - wzrost poziomu metanu w wydychanym powietrzu o co najmniej 10 ppm.
W przebiegu testu należy pobrać 8 próbek wydychanego powietrza. Pierwszą - przed wypiciem substratu (0, Basal), kolejne – w określonych punktach czasowych: po 15, 30, 45, 60, 90, 105 i 120 minutach od wypicia substratu. Oznakowanie na probówkach odpowiada kolejnym punktom czasowym.
Szczegółowa instrukcja wykonania testu zwarta jest w ulotce: Sposób przeprowadzenia testu oddechowego wodorowo-metanowego w kierunku SIBO.