Wazopresyna

Diagnostyka stanów chorobowych związanych z niedoborami lub działaniem wazopresyny. Wazopresyna (hormon antydiuretyczny, ADH) jest oligopeptydem -  cyklicznym nonapetydem. Działa na cewki nerkowe dalsze i zbiorcze, zwiększając ich przepuszczalność dla wody, co powoduje zagęszczanie moczu. ADH u człowieka powoduje skurcz mięśni gładkich ściany naczyń oraz synergistyczne z CRH (kortykoliberyną) zwiększa uwalnianie ACTH. Do patologii związanych z wazopresyną (niedoborem endogennej wazopresyny lub brakiem odpowiedzi nerek na wazopresynę) należą: moczówka prosta centralna – powodowana  nabytym niedoborem wazopresyny (uszkodzenia podwzgórza lub przysadki, zakażenia, autoimmunizacja lub nowotwory podwzgórza lub przysadki) albo niedoborem genetycznym (wrodzonym); moczówka prosta nerkowa (brak wrażliwości cewek zbiorczych na wazopresynę; moczówka ciążowa (przejściowa) – rozkład wazopresyny przez enzym łożyskowy (wazopresynazę). Nadmiar wazopresyny występuje w zespole Schwartza-Barttera – zespole niewłaściwego uwalniania wazopresyny, SIADH (ang. syndrome of inappropriate antidiuretic hormone hypersecretion), w chorobie wywołanej nadmiernym uwalnianiem wazopresyny przez tylny płat przysadki mózgowej lub wydzielaniem ektopowym oraz hiponatremią lub hipoosmolarnością płynów ustrojowych.