Bilirubina związana (bezpośrednia)

Bilirubina związana (sprzężona, bezpośrednia). Wskazaniem do wykonania badania jest diagnostyka i różnicowanie żółtaczek. Bilirubina związana (sprzężona,  bezpośrednia)  jest frakcją bilirubiny, która uległa estryfikacji w hepatocytach  pod wpływem transferazy glukuronowej.  W odróżnieniu od bilirubiny wolnej jest rozpuszczalna w wodzie.  Fizjologicznie jest wydalana do żółci. W jelicie pod wpływem enzymów bakteryjnych podlega dalszym przemianom do urobilinogenu i sterkobiliny. Urobilinogen ulega częściowemu wchłanianiu do krążenia wrotnego. Do wzrostu stężenia bilirubiny związanej w krwi dochodzi na skutek cholestazy wewnątrzwątrobowej (zespół Dubina-Johnsona, hiperbilirubinemia rodzinna) lub zewnątrzwątrobowej (kamica dróg żółciowych, nowotwory, niedrożność przewodów żółciowych) oraz w wyniku uszkodzenia komórek wątroby. Zwiększonym stężeniom bilirubiny związanej zwykle towarzyszy bilirubinuria (obecność bilirubiny w moczu) oraz spadek poziomu sterkobilinogenu i urobilinogenu. 

Porównaj:  Bilirubina całkowita -  badanie 23;  Bilirubina wolna -  badanie 25.

Podwyższone wartości: zespół Dubina-Johnsona, hiperbilirubinemia rodzinna, nawracająca żółtaczka ciężarnych, zapalenie wątroby, marskość wątroby, niedrożność dróg żółciowych, kamica żółciowa, nowotwory.

U noworodków poddanych fototerapii zawyżone wyniki w reakcji diazoniowej.