IgE sp. E73 - naskórek szczura, met. ImmunoCAP

Ilościowe oznaczenie in vitro  w surowicy krwi, z wykorzystaniem ekstraktu naskórka szczura, przeciwciał klasy IgE specyficznych dla alergenów naskórka szczura, przydatne w diagnostyce alergii. Alergia na szczury powodowana jest przez alergeny z trzech źródeł: naskórka, śliny i moczu. Liczba zidentyfikowanych alergenów znacznie przekracza 20. Wszystkie znajdują się na naskórku i futrze szczura. Alergeny mogą być unoszone przez prąd powietrza na cząstkach naskórka lub włosów w powietrzu w zwierzętarniach laboratoryjnych i mieszkaniach. Mogą pozostać w zawieszeniu przez ponad 60 min. i być przenoszone daleko poza pomieszczania, w których szczury przebywają. Alergia na szczura, głównie wśród narażonych zawodowo pracowników zwierzętarni, czy laboratoriów, może objawiać się alergicznym nieżytem nosa i alergicznym zapaleniem spojówek; astmą lub zaostrzeniem astmy, miejscowym obrzękiem naczynioworuchowym i uogólnioną pokrzywką. Nie wyklucza się ich reaktywności krzyżowej lipokaliny szczura z antygenami konia, krowy, psa, myszy i karalucha oraz beta-laktoglobuliną mleka krowiego. Ryzyko alergii u szczura jest wyższe u osób atopowych oraz z alergią na psa i kota. Przeciwciała klasy IgE uczestniczą w mechanizmie prowadzącym do atopowych, anafilaktycznych reakcji alergicznych (miejscowych lub uogólnionych), określonym jako natychmiastowa reakcja nadwrażliwości typu I. Osoby uczulone na obcy antygen zwany alergenem,  posiadają w krwi co najmniej wykrywalne stężenie IgE swoistych dla tego alergenu, podczas gdy u osób zdrowych przeciwciała IgE o takiej swoistości są  nieobecne lub niewykrywalne. Obecne w miejscu wniknięcia alergenu swoiste IgE wzmacniają odpowiedź na alergen, prowadzącą do miejscowego stanu zapalnego, równocześnie nasilając produkcję specyficznej antygenowo IgE, co wzmocnienia i  (czasami) uogólnia alergiczne reakcje zapalne. Nasilenie reakcji alergicznej jest skorelowane ze stężeniem alergenowo-specyficznej IgE, przy czym korelacja ta jest zależna od alergenu. Oznaczenie in vitro poziomu alergenowo-specyficznej IgE, łącznie z wywiadem klinicznym i wynikami innych badań laboratoryjnych, jest pomocne w identyfikacji alergenu odpowiedzialnego za uczulenie. Oznaczenie IgE in vitro nie stanowi zagrożenia dla badanego, które istnieje w przypadków testów skórnych i prowokacji. Ilościowy wynik stężenia sIgE wyrażony jest w kU/l. W teście wykorzystano pełny ekstrakt naskórka szczura Rattus norvegicus E73 (e73).